III SAB/Gd 18/20
PostanowienieWSA w Gdańsku2020-03-17
Skład orzekający: Sędzia NSA Jacek Hyla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę jest dopuszczalna w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę jest niedopuszczalna. Czynność przekazania akt sądowi jest czynnością procesową, a nie czynnością z zakresu administracji publicznej, a sankcja za jej zaniechanie (grzywna) jest realizowana w odrębnym trybie, a nie poprzez skargę na bezczynność.Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy wniósł skargę na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie nieprzekazania sądowi skargi na uchwałę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę. Prokurator złożył skargę na uchwałę, a Rada Gminy poinformowała, że uwzględniła skargę i uchyliła uchwałę we własnym zakresie, stosując instytucję 'autokontroli'. Zdaniem prokuratora, uwzględnienie skargi nie zwalniało organu z obowiązku przekazania skargi sądowi. Rada Gminy wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić skargę.
Prokurator Rejonowy w [...], powołując się na przepisy art. 50§1 oraz art. 54§ 1 w związku z art. 3§2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a.", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie nieprzekazania skargi na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 28 października 2010 r. w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W skardze wniesiono o zobowiązanie organu do przekazania skargi prokuratora do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z aktami sprawy w terminie jednego miesiąca celem jej rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że dnia 21 sierpnia 2019 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku, za pośrednictwem Rady Gminy [...], skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 28 października 2010 r. w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania.
Pismem z dnia 1 października 2019 r. organ poinformował prokuratora,
że uwzględnił tę skargę i uchylił przedmiotową uchwałę we własnym zakresie.
Na pisemne zapytanie prokuratora o przyczynę nieprzekazania skargi organ poinformował kolejnym pismem z dnia 21 stycznia 2020 r., że sam uwzględnił skargę prokuratora w całości i uchylił we własnym zakresie przedmiotową uchwalę, stosując instytucje "autokontroli" i realizując przy tym zasadę zawartą w art. 7 P.p.s.a.
Zdaniem prokuratora, uwzględnienie skargi oraz uchylenie uchwały nie zwalniało organu z obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o odrzucenie skargi
z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek
z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
W świetle art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany m.in. przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela
o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r.
poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900,
z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy
z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przekazanie skargi sądowi przez organ administracji wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej otrzymania zgodnie z art. 54§2 p.p.s.a. nie należy do kategorii czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3§2 pkt 4 oraz pkt 9 p.p.s.a.
Jest to czynność procesowa organu będącego stroną postępowania przed sadem administracyjnym, z zaniechaniem której związana jest sankcja określona w art. 55§1 p.p.s.a., stanowiącym, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Realizacja tej sankcji wymaga zastosowania szczególnego trybu postępowania - odrębnego od trybu wnoszenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.
Z trybu tego skarżący Prokurator nie skorzystał. Nie wniósł bowiem o wymierzenie organowi grzywny i wniósł skargę, powołując się na przepisy regulujące postępowanie ze skarg na bezczynność organów, a nie z wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt w terminie ( art. 55 §1 w związku z art. 63-64 p.p.s.a.).
W tym stanie sprawy, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło