III SAB/Gd 2/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie przywrócenia terminu postanawia: odrzucić skargę. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej, domagając się zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu w przedmiocie przywrócenia terminów, dokonania kontroli postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga, ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, wymierzenia organowi grzywny oraz orzeczenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 18 października 2018 r. wniósł o przywrócenie terminów w sprawie [...], prowadzonej przez Okręgowy Sąd Dyscyplinarny POIARP. Okręgowy Sąd Dyscyplinarny pismem z dnia 19 listopada 2018 r. poinformował, że sprawa została zakończona i że właściwym adresatem pism jest Krajowy Sąd Dyscyplinarny. W dniu 10 grudnia 2018 r. skarżący złożył ponaglenie o załatwienie sprawy dotyczącej przywrócenia terminów wraz z dokonaniem czynności. Mimo to Okręgowy Sąd Dyscyplinarny nie wydał stosownego aktu administracyjnego i nie rozpoznał wniosku skarżącego o przywrócenie terminów , naruszając art. 35 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o jej odrzucenie wskazując, że postępowanie dyscyplinarne nie jest postępowaniem, do którego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, co wyraźnie wynika z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa. W zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej ustawa przewiduje inny tryb zaskarżania orzeczeń i postanowień. Skarga powinna zatem podlegać odrzuceniu z uwagi na niewłaściwość sądów administracyjnych w zakresie postępowań dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej członków tej organizacji zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2 postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać sprawy ściśle określone w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych. W niniejszej sprawie postępowanie dyscyplinarne prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1725 ze zm.). W myśl art. 11 ust. 1 w/w ustawy, do postępowania w sprawach indywidualnych, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że akty w przedmiotowym postępowaniu dyscyplinarnym nie są wydawane na podstawie przepisów prawa administracyjnego i nie są one aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej. Wskazać też w tym miejscu należy na treść art. 54 ustawy o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa, którego ust.3-5 mają treść następującą: 3. Od orzeczenia okręgowego sądu dyscyplinarnego obwinionemu oraz okręgowemu rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej przysługuje prawo wniesienia odwołania do Krajowego Sądu Dyscyplinarnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia na piśmie wraz z uzasadnieniem. 4. Od orzeczenia Krajowego Sądu Dyscyplinarnego w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej przysługuje obwinionemu, okręgowemu rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej lub Krajowemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej prawo wniesienia odwołania do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia na piśmie rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem. 5. Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczeń sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje. Tak więc orzeczenia dyscyplinarne, wydawane w oparciu o przepisy ustawy o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa podlegają kontroli nie sądów administracyjnych, a sądów powszechnych. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność sądu dyscyplinarnego samorządu zawodowego architektów w rozpoznaniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminów. W takiej sytuacji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.