III SAB/Gd 20/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niezachowania terminu do rozpoznania odwołania postanawia odrzucić skargę. W dniu 16 lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga R. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W skardze podniesiono, że w/w organ nie rozpatrzył odwołania skarżącej złożonego w dniu 15 marca 2012 r. w Urzędzie Gminy w Ż. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zapoznawszy się ze skargą wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.) na niezałatwienie przez dany organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należy wskazać, że skarżąca zarzuciła bezczynność Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (nad którym to organem nie ma organu wyższego stopnia w administracyjnym toku instancji) jednakże przed wniesieniem skargi nie złożyła wymaganego przepisami wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec tego, iż skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, wywiedzioną skargę na bezczynność uznać należało za niedopuszczalną. W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy wskazać, że na wydane postanowienie nie ma wpływu fakt, iż postanowieniem z dnia 11 lipca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność w/w odwołania z dnia 15 marca 2012 r. Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2012 r. będzie bowiem przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku a zainicjowanego skargą R.D. datowaną na dzień 10 sierpnia 2012 r.