III SAB/Gd 20/13

PostanowienieWSA w Gdańsku2013-04-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Sudoł

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wobec którego nie istnieje organ wyższego stopnia, jest dopuszczalna bez wcześniejszego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wobec którego nie istnieje organ wyższego stopnia, jest dopuszczalna jedynie po uprzednim wezwaniu tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Niespełnienie tego wymogu formalnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie odmawiające uzupełnienia decyzji dotyczącej zasiłku celowego. Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi na to wezwanie, a w aktach sprawy brak było dowodu na takie wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. w przedmiocie uzupełnienia decyzji dotyczącej zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. B. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. (pismem z dnia 20 marca 2013 r.) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., polegającą na nierozpatrzeniu jego zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta G. z dnia 12 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia 15 października 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący wskazał, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G. dnia 6 grudnia 2012 r. przesłał do organu II instancji jego zażalenie na opisane wyżej postanowienie i do dnia dzisiejszego nie zostało ono rozpoznane. Organ nie zawiadomił go o przyczynach zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie z powodu braku wezwania przez skarżącego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie w 2 egzemplarzach pisma procesowego zawierającego oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością organu. W piśmie z dnia 5 kwietnia 2013 r. skarżący w odpowiedzi na wezwanie oświadczył, że podtrzymuje swoją skargę oraz przedstawił swoje stanowisko popierające skargę i przytoczył szereg przepisów prawa. Z kolei w piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. wniósł o umożliwienie usunięcia jego błędu, bowiem wysyłając zbiorczo w jednej kopercie odpowiedź na wezwania wystosowane w kilku sprawach (III SAB /Gd 20/13 do 26/13) włożył do koperty zbyt małą ilość pism, wobec czego wniósł o dołączenie pism do spraw o sygn. akt III SAB/Gd 25/13 oraz III SAB/Gd 26/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. , poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do Sądu powinien on wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Skarżący, wezwany do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. do usunięcia naruszenia prawa, złożył w odpowiedzi dwa pisma. Jedno - z dnia 5 kwietnia 2013 r. - zawiera oświadczenie, że skarżący popiera skargę, ale brak w nim jakiegokolwiek odniesienia do pisma stanowiącego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w piśmie tym w żaden sposób nie udzielił odpowiedzi, by takie wezwanie do organu wystosował. Z kolei pismo z dnia 8 kwietnia 2013 r. dotyczy jedynie ilości egzemplarzy odpowiedzi skarżącego na wezwanie sądu, bowiem na skutek omyłki skarżący nie dołączył do pierwotnej przesyłki odpowiedzi w sprawach o sygn. akt III SAB/Gd 25/13 i III SAB/Gd 26/13. W aktach administracyjnych brak pisma, które można potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa; także organ zaprzeczył, by pismo takie zostało złożone przez skarżącego. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie usunął braków formalnych skargi przez złożenie pisma zawierającego oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło