III SAB/Gd 21/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę imienia i nazwiska postanawia odrzucić skargę kasacyjną z dnia 25 marca 2013 r. sporządzoną przez K. R. Postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. R. na bezczynność Prezydenta Miasta S. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tego środka zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 12 listopada 2012 r. Skarżącego pouczono, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a sporządzenie jej przez osobę inną niż adwokat lub radca prawny lub po upływie trzydziestodniowego terminu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Dodatkowo wskazano, że skarżący może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy, które będzie obejmowało ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Stosowny wniosek o przyznanie prawa pomocy należało wnieść na urzędowym formularzu. W dniu 27 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Sądu – za pośrednictwem sekretariatu Sądu Okręgowego w S. - pismo procesowe z dnia 17 listopada 2012 r., adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym przedstawił zarzuty dotyczące postępowania sądu w tej sprawie. Treść pisma z dnia 17 listopada 2012 r. jednoznacznie wskazywała, że intencją wnoszącego było zaskarżenie zapadłego w sprawie postanowienia sądu I instancji i że jest to skarga kasacyjna, sporządzona osobiście przez K. R. Skarga odrzucona została postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2012 r., doręczonym skarżącemu, wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem. Następne pismo, z dnia 4 stycznia 2012 r., zatytułowane "skarga kasacyjna", sporządzone osobiście przez skarżącego, nadesłane zostało do tut. Sądu za pośrednictwem Prezesa Sądu Okręgowego w S. w dniu 7 stycznia 2013 r. Ta skarga kasacyjna odrzucona została postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2013 r., doręczonym skarżącemu, wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem. Kolejne pismo, zatytułowane "skarga kasacyjna", K. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 19 lutego 2013 r. Ta skarga kasacyjna odrzucona została postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2013 r. doręczonym skarżącemu, wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem. Pismem datowanym na dzień "23 marca 2013 r.", K. R. wniósł ponowną skargę kasacyjną. Pismo zostało sporządzone osobiście przez skarżącego i nadane na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 25 marca 2013 r. W piśmie skarżący wyraża niezadowolenie ze wszystkich rozstrzygnięć, jakie podjęto wcześniej w sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 173 § 1 i 2 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została przez niego sporządzona osobiście. Sąd zwraca uwagę, iż skarżący w toku postępowania został poinformowany o tym, iż skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał trzykrotnie - w dniach 31 grudnia 2012 r., 12 lutego 2013 r. i 18 marca 2013 r. wraz z odpisem postanowień i ich uzasadnieniem. Pomimo tego, wszystkie cztery, kolejne skargi kasacyjne zostały osobiście sporządzone przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec faktu osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.