III SAB/Gd 21/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. B. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (pismem z dnia 20 marca 2013 r.) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., polegającą na nierozpatrzeniu jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 15 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wskazał, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G. dnia 13 grudnia 2012 r. przesłał do organu II instancji jego odwołanie od decyzji z dnia 15 października 2012 r. (datę jej wydania skarżący mylnie określił jako 15 listopada 2012 r.), które do dnia dzisiejszego nie zostało rozpoznane. Organ nie zawiadomił go o przyczynach zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie z powodu braku wezwania przez skarżącego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie w 2 egzemplarzach pisma procesowego zawierającego oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością organu. W piśmie z dnia 5 kwietnia 2013 r. skarżący oświadczył, że nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu, gdyż nie ma on takiego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a. ). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do Sądu powinien on wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Skarżący, wezwany do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. do usunięcia naruszenia prawa, złożył w odpowiedzi pismo z dnia 5 kwietnia 2013 r., w którym oświadczył, że nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu. Okoliczność tą potwierdziło również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w złożonej odpowiedzi na skargę. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jak już wskazano, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji. Wobec tego skargę skarżącego uznać należy za niedopuszczalną. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę odrzucił.