III SAB/Gd 22/04

PostanowienieWSA w Gdańsku2004-12-13

Skład orzekający: Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność i złą wolę organów gminy w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz zarzuty dotyczące szantażu, lekceważenia i złej woli pracowników urzędu miejskiego w tym zakresie, należą do właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga dotycząca sprzedaży lokalu mieszkalnego, która jest sprawą cywilną, a także zarzuty dotyczące złej woli pracowników urzędu miejskiego wynikające z podległości służbowej, nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, ale wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych w sprawach wynikających z podległości służbowej.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając Burmistrzowi Miasta i członkom komisji rewizyjnej Rady Miasta bezczynność, złą wolę, szantaż i lekceważenie w sprawie wykupu lokalu mieszkalnego od Gminy. Skarżąca opisała historię adaptacji lokalu i starań o jego wykup, zarzucając złą wolę pracownikom Urzędu Gminy. W odpowiedzi na skargę Burmistrz poinformował o toczącym się postępowaniu cywilnym w sprawie sprzedaży lokalu. Sąd uznał, że sprawa nie należy do jego właściwości.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 13 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska /spr./ po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. W. na bezczynność i złą wolę Burmistrza Miasta [...] w latach 1992-2002 i członków Rady Miasta [...] wchodzących w skład komisji rewizyjnej Rady Miasta [...] w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Dnia 28 października 2004 r. (data wpływu do Sądu) U. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku określając, że dotyczy ona" szantażu, bezczynności, złej woli i lekceważenia sprawy skarżącej przez Burmistrza Miasta [...] i członków komisji rewizyjnej Rady Miasta [...] w sprawie wykupu przez skarżącą lokalu mieszkalnego od Gminy [...]". W skardze U. W. opisała historię adaptacji strychu w budynku gminnym przy ul. [...] w R. na mieszkanie dla rodziny W., a następnie - historię starań o wykup tego lokalu i zarzucała, że pracownicy Urzędu Gminy [...] - w szczególności rzeczoznawcy majątkowi przejawiali złą wolę przy załatwianiu wymienionych wyżej i innych spraw. Aktualnie toczy się postępowanie w sprawie wykupu lokalu ale skarżąca nie wyraża zgody na zapłacenie ceny żądanej przez Gminę. Wniosku odnośnie sposobu rozstrzygnięcia skargi skarżąca nie zamieściła. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wyjaśnił, między innymi, że w Sądzie Rejonowym w W. toczy się sprawa z powództwa U. W. p-ko Gminie [...] o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli (w podmiocie sprzedaży spornego lokalu). Wniesiono o nieuwzględnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej u o p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) postępowanie przed sądami administracyjnymi unormowane zostało przepisami tej ustawy. W art. 3 ustawy określono właściwość Sądów administracyjnych jako sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej przy zastosowaniu środków określonych w ustawie. Stosownie do § 2 pkt 1-4 i 8 cyt. aktu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie i inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W zakresie bezczynności kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach wyżej wymienionych. Stosownie do art. 149 cyt. ustawy, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych wart. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie w art. 5 pkt 2 cyt. ustawy wyłączono właściwość sądów administracyjnych w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Z przytoczonych wyżej zarysu stanu faktycznego i przepisów prawa wynika, że sprawa opisana w skardze U. W. z dnia 28.10.2004 r.,. (data wpływu do Sądu) nie należy do właściwości sądu administracyjnego, gdyż sprzedaż lokalu mieszkalnego to sprawa cywilna (podobnie jak spory o wzajemne roszczenia finansowe), a ewentualny brak właściwego nadzoru Burmistrza Miasta [...] nad podległymi pracownikami zatrudnionymi w Urzędzie Miasta [...] to sprawy wynikające z podległości służbowej. Z odpowiedzi na skargę U. W. wynika, że wzajemne roszczenia skarżącej i Gminy [...] rozstrzygnięte zostaną w postępowaniach przed sądami powszechnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę U.W. opisaną w sentencji odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy p.o p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło