III SAB/Gd 22/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. B. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nie rozpatrzeniu do chwili obecnej jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 14 lutego 2006 r. (nr [...]) w sprawie zasiłku okresowego. Skarżący wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpatrzenia jego odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, warunkujących dopuszczalność skargi. Wskazał przy tym, że odwołanie skarżącego od przywołanej decyzji zostało rozpoznane decyzją z dnia 25 lipca 2006 r. (nr [...]). Zarządzeniem z dnia 25 marca 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie w terminie 7 dni oświadczenia, pod rygorem odrzucenia skargi, czy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu. Wezwano skarżącego również do oświadczenia, czy wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia 25 lipca 2006 r. podtrzymuje skargę, czy ją cofa. Skarżący w odpowiedzi na wezwania złożył pismo z dnia 5 kwietnia 2013 r. W piśmie tym przywołał treść obu zobowiązań, po czym oświadczył, że podtrzymuje swoją skargę. Następnie przedstawił swoje stanowisko popierające skargę oraz przytoczył szereg przepisów prawa. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. wniósł o umożliwienie usunięcia jego błędu, bowiem wysyłając zbiorczo w jednej kopercie odpowiedź na wezwania wystosowane w kilku sprawach (III SAB/Gd 20/13 do 26/13) włożył do koperty zbyt małą ilość pism, wobec czego wniósł o dołączenie pism do spraw o sygn. akt III SAB/Gd 25/13 oraz III SAB/Gd 26/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.-Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: z 2013 r., poz. 267). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do Sądu powinien był wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Skarżący, wezwany do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa, złożył w odpowiedzi dwa pisma. Pierwsze pismo z dnia 5 kwietnia 2013 r. zawiera oświadczenie, że skarżący popiera skargę, ale brak w nim jakiegokolwiek odniesienia do pisma stanowiącego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w piśmie tym w żaden sposób nie udzielił odpowiedzi, by takie wezwanie do organu wystosował. Z kolei drugie pismo z dnia 8 kwietnia 2013 r. dotyczy jedynie ilości egzemplarzy odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu, bowiem na skutek omyłki skarżący nie dołączył do pierwotnej przesyłki odpowiedzi w sprawach o sygn. akt III SAB/Gd 25/13 i III SAB/Gd 26/13. W aktach administracyjnych brak pisma, które można potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa; także organ zaprzeczył, by pismo takie zostało złożone przez skarżącego. Jak zostało powyżej wskazane, warunkiem skutecznego wniesienia do Sądu skargi na bezczynność było wezwanie w przedmiotowej sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia prawa polegającego na rozpoznaniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 14 lutego 2006 r. (nr [...]) w sprawie zasiłku okresowego. Zaniechanie przez skarżącego wypełnienia tego wymogu powoduje, że złożona przez niego skarga na bezczynność musi zostać oceniona jako niedopuszczalna, gdyż została złożona z naruszeniem trybu określonego w art. 52 § 2 p.p.s.a., tj. bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia. W przypadku, gdy złożona skarga nie jest dopuszczalna zastosowanie znajduje przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który obliguje Sąd do odrzucenia skargi (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., W-wa 2011, s. 217). Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.