III SAB/Gd 23/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 19 marca 2013 r. nr [...] Burmistrz Miasta odmówił A. L. przyznania zasiłku okresowego na zakup żywności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 25 czerwca 2013 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Od powyższej decyzji A. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Gd 690/13 oddalił skargę. Wyrok uprawomocnił się w dniu 17 grudnia 2013 r. Burmistrz Miasta decyzją z dnia 8 lipca 2013r. nr [...], ponownie odmówił A. L. przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego z przeznaczeniem na zakup żywności. Od powyższej decyzji A. L. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które nie zostało jeszcze rozpoznane. Następnie A. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta w sprawie zasiłku okresowego, zarzucając, iż decyzja nr [...] z dnia 19 marca 2013 r. wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, przez złożenie 2 egzemplarzy pisma procesowego zawierającego oświadczenie, czy skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu wnosiła zażalenie na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego; jeśli tak to zobowiązano ją do złożenia odpisu takiego zażalenia wraz z potwierdzeniem jego złożenia w organie lub nadania listem poleconym - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 5 maja 2014 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. 10 ). Skarżąca nie wykonała zarządzenia sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie złożyła zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji do organu wyższego stopnia, co powoduje, że skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącej drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Co prawda skarżąca w skardze podała, że pismami z dnia 31 lipca 2012 r., 26 marca 2013 r., 31 maja 2013 r., 7 listopada 2013 r. wzywała organ do wykonania wyroku, jednak (pomijając w tym miejscu fakt, że pism tych nie przedłożyła) nie jest to właściwy środek zaskarżenia w przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wywiedzioną skargę należy więc uznać za niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.