III SAB/Gd 24/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie dotyczącej statusu osoby bezrobotnej postanawia odrzucić skargę. S. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na bezczynność Wojewody [...]. Zarządzeniem z dnia 5 września 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez oświadczenie na piśmie, czy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wniósł zażalenie na bezczynność Wojewody [...] do organu wyższego stopnia – jeżeli tak do nadesłania odpisu takiego zażalenia. Pismem z dnia 10 września 2012 r. S. M. wskazał, że zażalenie wysłał w formie elektronicznej w dniu 14 lipca 2012 r., zaś pismem z dnia 11 września 2012 r. oświadczył, że nie kierował do Wojewody [...] wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 17 września 2012 r. Sąd zwrócił się do Wojewody [...] o wskazanie, czy w dniu 14 lipca 2012 r. ze skrzynki pocztowej S. M. [...] na skrzynkę pocztową Urzędu [...] wpłynęło w formie elektronicznej zażalenie S. M. na bezczynność Wojewody [...] do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na powyższe organ wyjaśnił, iż w dniu 14 lipca 2012 r. nie wpłynęło na skrzynkę pocztową Urzędu Wojewódzkiego w [...] w formie elektronicznej zażalenie S. M. na bezczynność Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...], wobec czego organem wyższego stopnia w niniejszej sprawie - w myśl art. 17 pkt 2 k.p.a. jest właściwy minister. Wobec tego, iż skarżący nie wniósł zażalenia, o którym mowa wyżej, wywiedzioną skargę uznać należy za niedopuszczalną. W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.