III SAB/Gd 24/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. B. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ( pismem z dnia 20 marca 2013 r. ) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nie rozpatrzeniu do chwili obecnej jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 3 listopada 2010 r. nr [...] w sprawie zasiłku okresowego. Wskazał, że postanowieniem z dnia 15 lutego 2012 r. nr [...] SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 września 2012 r. sygn. akt III SA/Gd 332/12 postanowienie to uchylił. Wniósł o zobowiązanie SKO w G. do rozpatrzenia jego odwołania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, warunkujących dopuszczalność skargi. Wskazał przy tym, że odwołanie skarżącego od przywołanej decyzji zostało rozpoznane decyzją SKO z dnia 3 stycznia 2013 r. r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie w terminie 7 dni oświadczenia, pod rygorem odrzucenia skargi, czy skarżący przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu. Wezwano skarżącego również do oświadczenia, czy wobec wydania przez SKO decyzji z dnia 3 stycznia 2013 r. podtrzymuje skargę, czy ją cofa. Skarżący w odpowiedzi na wezwania złożył pismo z dnia 5 kwietnia 2013 r. W piśmie tym przywołał treść obu zobowiązań, po czym oświadczył , że podtrzymuje swoją skargę. Następnie przedstawił swoje stanowisko popierające skargę oraz przytoczył szereg przepisów prawa. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. wniósł o umożliwienie usunięcia jego błędu, bowiem wysyłając zbiorczo w jednej kopercie odpowiedź na wezwania wystosowane w kilku sprawach ( III SAB /Gd 20/13 do 26/13) włożył do koperty zbyt małą ilość pism, wobec czego wniósł o dołączenie pism do spraw o sygn. akt III SAB/Gd 25/13 oraz III SAB/Gd 26/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. , poz. 270) , skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a. ). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do Sądu powinien on wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Skarżący, wezwany do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa, złożył w odpowiedzi dwa pisma. Jedno - z dnia 5 kwietnia 2013 r. –zawiera oświadczenie, że skarżący popiera skargę, ale brak w nim jakiegokolwiek odniesienia do pisma stanowiącego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w piśmie tym w żaden sposób nie udzielił odpowiedzi, by takie wezwanie do organu wystosował. Z kolei pismo z dnia 8 kwietnia 2013 r. dotyczy jedynie ilości egzemplarzy odpowiedzi skarżącego na wezwanie sądu, bowiem na skutek omyłki skarżący nie dołączył do pierwotnej przesyłki odpowiedzi w sprawach o sygn. akt III SAB/Gd 25/13 i III SAB/Gd 26/13. W aktach administracyjnych brak pisma, które można potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa; także organ zaprzeczył, by pismo takie zostało złożone przez skarżącego. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie usunął braków formalnych skargi przez złożenie pisma zawierającego oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.