III SAB/Gd 24/19
PostanowienieWSA w Gdańsku2019-05-20
Skład orzekający: Bartłomiej Adamczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnictwo udzielone małżonkowi przed rozwodem jest nadal skuteczne po jego uprawomocnieniu się w kontekście reprezentacji przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Pełnomocnictwo udzielone małżonkowi przed rozwodem traci swoją moc po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego, ponieważ po ustaniu małżeństwa osoba ta nie mieści się już w kręgu podmiotów wskazanych w art. 35 § 1 PPSA jako mogących być pełnomocnikiem strony. Niespełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi z powodu braków formalnych, które nie zostały uzupełnione.Stan faktyczny
Skarżący I. M. i A. K. wnieśli skargę na bezczynność Starosty w sprawie opłat za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Skarga została złożona elektronicznie. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych przez podpisanie skargi, wskazując na brak możliwości skutecznego składania pism opatrzonych podpisem elektronicznym. I. M. podpisał skargę w imieniu własnym oraz A. K., powołując się na pełnomocnictwo notarialne udzielone mu przez żonę przed rozwodem. A. K. osobiście nie podpisała skargi. Sąd uznał, że pełnomocnictwo nie było skuteczne po rozwodzie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę w stosunku do A. K.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. i A. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę postępowania w sprawie opłat rodziców za koszty pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej postanawia: odrzucić skargę w stosunku do A. K.
I. M. i A. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w sprawie opłat rodziców za koszty pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej. Skarga została złożona w formie elektronicznej przez I. M. w imieniu własnym oraz w imieniu A. K.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2019 r. wezwano skarżących (każdego osobno) do usunięcia braków formalnych przez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza, przez oboje skarżących. W wezwaniach określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono ich, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dopuszcza obecnie możliwości skutecznego składania przez strony pism opatrzonych podpisem elektronicznym.
Powyższe wezwania zostały doręczone: A. K. w dniu 23 kwietnia 2019 r. oraz I. M. w dniu 24 kwietnia 2019 r.
W odpowiedzi na wezwanie w dniu 28 kwietnia 2019 r. (data stempla pocztowego) została złożona skarga podpisana osobiście przez I. M. w imieniu własnym oraz skarżącej A. K. Do pisma dołączona została kopia pełnomocnictwa notarialnego A. K. z dnia 3 stycznia 2012 r., w którym upoważniała ona małżonka I. M. do jej reprezentowana przed wszelkimi sądami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej zwanej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to podlega ona odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie I. M. uzupełnił braki formalne skargi przez podpisanie skargi, natomiast A. K.- mimo wezwania – w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że w ocenie Sądu skarżący nie mógł podpisać skargi w imieniu A. K. jako jej pełnomocnik.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Przepis ten wyznacza krąg podmiotów, które mogą występować przed sądami administracyjnymi jako pełnomocnicy stron będących osobami fizycznymi. Jak wynika z treści cytowanej regulacji należą do nich małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia.
W niniejszej sprawie, przedłożone przez I. M. pełnomocnictwo notarialne z dnia 3 stycznia 2012 r. zostało udzielone mu przez A. K., jako małżonkowi w trakcie trwania małżeństwa skarżących. Tymczasem jak wiadomo Sądowi z urzędu małżeństwo A. K. i I. M. zostało rozwiązane wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 5 grudnia 2018 r. (sygn. akt [...]). Zgodnie z oświadczeniem skarżącego złożonym na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w dniu 24 stycznia 2019 r. w sprawie o sygn. akt [...] powyższy wyrok rozwodowy stał się prawomocny w dniu 28 grudnia 2018 r. W tych okolicznościach należy uznać, że skarżący - mimo przedłożenia kopii udzielonego mu pełnomocnictwa z dnia 3 stycznia 2012 r. - w chwili składania skargi w niniejszej sprawie (tj. w dniu 13 marca 2019 r.) nie mógł występować jako pełnomocnik swojej byłej żony, gdyż nie należał do osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. (por. w tym zakresie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Op 761/13, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tych okolicznościach Sąd uznał, że A. K. nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę w stosunku do niej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło