III SAB/Gd 25/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w zwana "k.p.a.") na niezałatwienie przez dany organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należy wskazać, że skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność w rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, tj. decyzji Prezydenta z dnia 26 marca 2012 r. nr [...], jednakże przed wniesieniem skargi do sądu nie wniósł wymaganego przepisami wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wynika to wprost z oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z dnia 10 września 2012 r. Wobec tego, iż skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, wywiedzioną skargę na bezczynność uznać należało za niedopuszczalną. W tej sytuacji, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.