III SAB/Gd 250/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P.G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P.G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca spółka wskazała, że wniosek o wydanie zezwolenia na pracę złożyła w dniu 8 lipca 2020 r., uzupełniając brakujące dokumenty w dniu 20 sierpnia 2020 r. Pomimo upływu 60 dni od dnia złożenia wniosku organ nie podjął żadnych czynność w celu rozpoznania wniosku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że jej wniesienie nie zostało poprzedzone ponagleniem skierowanym do właściwego organu. W nadesłanych przez organ aktach administracyjnych brak jest ponaglenia do załatwienia sprawy na podstawie art. 37 §1 k.p.a. Pełnomocnika skarżącej wezwano do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się z ponagleniem do właściwego organu. W zakreślonym terminie nie udzielono odpowiedzi na to wezwanie. Przepis art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisu tego wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2020r. sygn. akt I OZ 774/20 orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec braku ponaglenia w aktach administracyjnych i niewykazania przez stronę skarżącą jego wniesienia należało odrzucić skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.