III SAB/Gd 27/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę. Prezydent Miasta decyzją z dnia 16 października 2017 r. nr [...] odmówił M. T. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej , wnioskowanego na matkę I. T.. M. T. wniosła od tej decyzji odwołanie, które w dniu 15 listopada 2017 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 18 grudnia 2017 r. skarżąca wniosła do organu odwoławczego ponaglenie, dotyczące rozpatrzenia jej odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 16 października 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 kwietnia 2018 r. nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. M. T. w dniu 20 kwietnia 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji organu I instancji z dnia 16 października 2017 r. Wniosła o uznanie bezczynności organu odwoławczego za rażącą i przyznanie jej sumy pieniężnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podając, że sprawa została załatwiona i organ nie pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżąca w dniu 18 grudnia 2017 r. wniosła ponaglenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) , wobec czego wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 16 października 2017 r. Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a. określa, jakie rozstrzygnięcie podejmuje sąd w przypadku stwierdzenia bezczynności organu. W myśl tego przepisu sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (m.in. dotyczących wydanych decyzji) albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wynika z powyższego , że treść art. 149 § 1 p.p.s.a. ujęta została w trzech odrębnych jednostkach redakcyjnych (punktach). Uwzględnienie skargi na bezczynność polega więc na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji (pkt 1) lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 2). Omawiany przepis w pkt 3 jako odrębną postać uwzględnienia skargi na bezczynność przewiduje stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności. Przepis ten przyznaje sądowi administracyjnemu kompetencję do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność, jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby wydawania aktu lub dokonania czynności. Ta forma rozstrzygnięcia będzie miała miejsce wówczas, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę. Z przepisów art. 149 § 1 pkt 1–3 p.p.s.a. wynika także, że w przypadku stwierdzenia, że na dzień wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności, skarga powinna być oddalona ( por. Bogusław Dauter, Andrzej Kabat , Małgorzata Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII ) . Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem decyzją z dnia 17 kwietnia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło odwołanie skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 16 października 2017 r., orzekając o uchyleniu tej decyzji w całości. Skarga natomiast została wniesiona przez skarżącą w dniu 20 kwietnia 2018 r., a więc już po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy w dniu wniesienia skargi nie pozostawał więc w bezczynności , a dla dokonania takiej oceny przez Sąd istotna była data wydania decyzji, nie zaś data jej fizycznego wysłania do strony. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skoro organ odwoławczy przed wniesieniem skargi załatwił sprawę poprzez wydanie decyzji, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi skarżącej dotyczącej bezczynności tego organu. Nie jest w tej sytuacji możliwe także przyznanie od organu odwoławczego, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. sumy pieniężnej, żądanej przez skarżącą. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.