III SAB/Gd 3/16

WyrokWSA w Gdańsku2016-02-25

Skład orzekający: Anna Orłowska, Felicja Kajut, Bartłomiej Adamczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prowadził postępowanie przewlekle, jeśli wcześniej sąd stwierdził jego bezczynność w tej samej sprawie, a postępowanie to nadal nie zostało zakończone z powodu toczących się postępowań incydentalnych związanych z poprzednim wyrokiem sądu?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest bezzasadna, jeśli organ nie podejmował skutecznych działań, a brak rozstrzygnięcia wynika z toczących się postępowań incydentalnych związanych z poprzednim wyrokiem sądu stwierdzającym bezczynność organu. Przewlekłość wymaga wykazania niepodejmowania przez organ skutecznych działań, a nie tylko braku rozpatrzenia sprawy w terminie.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w sprawie rozpatrzenia jej odwołania od decyzji Prezydenta Miasta G. odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Odwołanie zostało wniesione w marcu 2015 r., a do maja 2015 r. nie zostało rozpoznane. Wcześniej, w listopadzie 2015 r., WSA w Gdańsku uwzględnił skargę skarżącej na bezczynność SKO w tej samej sprawie. Obecna skarga dotyczy przewlekłości, a nie bezczynności.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. M. T. w dniu 15 grudnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 20 marca 2015 r. nr [...]. Decyzją tą organ pierwszej instancji odmówił skarżącej przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na zakup żywności. W uzasadnieniu M. T. podniosła, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało wniesione w dniu 31 marca 2015 r. i do tej pory nie zostało rozpoznane, pomimo znanej organowi trudnej sytuacji życiowej i finansowej skarżącej i pomimo skierowanego do organu w dniu 14 maja 2015 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w sprawie dotyczącej rozpatrzenia odwołania od tej samej decyzji organu pierwszej instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt III SAB/Gd 46/15 uwzględnił już skargę M. T. na bezczynność SKO. W tej sytuacji skarga powinna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest sposób prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy i sformułowanie oceny, czy postępowanie to prowadzone było przewlekłe. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżącej z dnia 14 maja 2015 r. spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., wobec czego skarżąca wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do okoliczności faktycznych tej sprawy wskazać należy, że odwołanie skarżącej z dnia 31 marca 2015 r. od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 9 kwietnia 2015 r. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym – w myśl art. 35 § 3 k.p.a. - powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 9 maja 2015 r. Skarżąca – co Sądowi wiadome jest z urzędu - w dniu 20 sierpnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nierozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 20 marca 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt III SAB 46/15, zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania M. T. od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 20 marca 2015 r. nr [...] w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że SKO dopuściło się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył organowi grzywnę oraz oddalił wniosek skarżącej z przyznanie na jej rzecz od organu pieniędzy. M. T. wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku w części dotyczącej wymierzenia grzywny i oddalenia wniosku o przyznanie sumy pieniężnej. W dniu orzekania w niniejszej sprawie tj. w dniu 25 lutego 2016 r., wyrok w sprawie III SAB/Gd 46/15 nie był więc jeszcze prawomocny, wobec czego nie można było zwrócić akt organowi. Tym samym okoliczność, że organ nie rozpoznał jak dotąd odwołania od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 20 marca 2015 r. nr [...] nie może być postrzegana w kategoriach przewlekłości postępowania, mając na uwadze skutki, jakie wywołało wniesienie przez skarżącą skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie dotyczącej tego samego postępowania przed organem. Postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r., sygn. akt III SAB/Gd 46/15 skarga kasacyjna M. T. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w terminie. Ponieważ na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie, na tym etapie sprawy stwierdzenie prawomocności wyroku III SAB/Gd 46/15 nadal byłoby przedwczesne. Co istotne, skarga M. T. – dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy w rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 20 marca 2015 r. nr [...] została złożona już po wydaniu powyższego wyroku w sprawie III SAB/Gd 46/15. Z uwagi na to, że ustawodawca obecnie rozróżnia bezczynność organu od przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ ( art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.) nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi M. T. na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Niniejsza sprawa dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, a sprawa, w której zapadł wyrok dotyczyła bezczynności organu. Należy dodać, że skarżąca nie przedstawiła w skardze konkretnych zarzutów i okoliczności wskazujących na przewlekłe prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy, utożsamiając "przewlekłe prowadzenie postępowania" z brakiem rozpatrzenia sprawy w terminie. To, że Sąd stwierdził bezczynność organu odwoławczego w przywołanym powyżej wyroku nie oznacza jednak, że organ jednocześnie prowadził postępowanie przewlekle. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ odwoławczy – po wpływie odwołania skarżącej w dniu 9 kwietnia 2015 r. wystosował w dniu 15 kwietnia 2015 r. wezwanie do organu pierwszej instancji dotyczące nadesłania dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji oraz informacji o wysokości środków finansowych, którymi organ pierwszej instancji dysponował w tym czasie. Tak więc nie może być w niniejszej sprawie mowy o prowadzeniu sprawy przewlekle, bowiem ta instytucja dotyczy nie podejmowania przez organ skutecznych działań, przez co nie dochodzi do wydania rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie - jak ocenił WSA w przywołanym wyżej wyroku - miała miejsce bezczynność organu, czyli nie podjęcia w zakreślonym terminie czynności rozstrzygających sprawę albo innych, stosownych w danym stanie faktycznym. Należy też zwrócić uwagę na to, że akta administracyjne sprawy zostały przekazane do tutejszego Sądu razem ze skargą w sprawie III SAB/Gd 46/15 w dniu 18 września 2015 r. W wyroku wydanym w dniu 13 listopada 2015 r. Sąd zobowiązał organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wskazano wyżej, w dniu orzekania w niniejszej sprawie ww. wyrok nie był prawomocny. Obecnie zwrot akt z prawomocnym wyrokiem nie jest możliwy, bowiem toczyło się postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy, a następnie czynności dotyczące brakowania złożonej przez skarżącą skargi kasacyjnej. Trudno w tej sytuacji zarzucać organowi odwoławczemu przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło