III SAB/Gd 30/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie NSA Anna Orłowska (spr.), WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie wymiaru emerytury postanawia umorzyć postępowanie. W skardze powołującej art.3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, S. S. zaskarżył bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] w sprawie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie wymiaru emerytury oraz wniósł o: zobowiązanie organu do wydania postanowienia w sprawie dotyczącej pełnienia przez S. S. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie wymiaru emerytury w terminie miesiąca. W uzasadnieniu wniosków wyjaśniono, że pismem z dnia 20 września 2010 roku skarżący wystąpił do Komendanta Miejskiego Policji w [...] o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie wymiaru emerytury. Komendant Miejski Policji w [...] w dniu 18 lutego 2011 r. wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Na skutek zażalenia skarżącego Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Pomimo upływu ustawowych terminów do załatwienia sprawy określonych w art. 35 kpa, organ I instancji nie wydał postanowienia ani nie dopełnił obowiązku poinformowania strony o przyczynach zwłoki w rozpatrzeniu sprawy i nie wyznaczył nowego terminu jej załatwienia, naruszając przepisy zawarte w art. 36 kpa. W dniu 5 października 2011 r. S. S. wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] w przedmiotowym postępowaniu, wnosząc o zobowiązanie organu I instancji do wydania w terminie miesiąca postanowienia w sprawie wniosku skarżącego. Skargę uznano za uzasadnioną jedynie w części, jednak Komendant Wojewódzki Policji w [...] nie wyznaczył terminu do wydania postanowienia. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w [...] wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania na rzecz strony przeciwnej. Organ podniósł, że jego zdaniem nie zachodzi bezczynność organu, ponieważ Komendant Miejski Policji w [...] postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r. odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia potwierdzającego wykonywanie obowiązków służbowych uzasadniających podwyższenie emerytury za lata służby od 1992 r. do 2010 r., zatem – rozstrzygnął sprawę merytorycznie. W takiej sytuacji, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Nadto organ podniósł, że czynności w sprawie były wykonywane na bieżąco, a długi okres postępowania był wynikiem zawiłego charakteru sprawy i potrzebą uzyskiwania informacji z podległych komórek organizacyjnych oraz analizowania akt archiwalnych. Na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. pełnomocnik organu poparł stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, cofnął wniosek o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa, Sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a ppsa aktów administracyjnych. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy z różnych względów nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Inaczej mówiąc, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz. 87). Skarga S. S. wraz z aktami przedmiotowej sprawy wpłynęły do Sądu w dniu 27 grudnia 2011 r. Z akt tych wynika, że Komendant Miejski Policji w [...] rozstrzygnął sprawę zainicjowaną wnioskiem S. S., o którym mowa na wstępie, i w dniu 16 grudnia 2011 r. wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja ( tu – postanowienie) podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99, LEX nr 54517). Skoro postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w [...] zostało wydane po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ( datą tą jest data wysłania skargi do organu tj. – dzień 17.11.2011 r. – art. 54 § 1 ppsa), ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, a zatem postępowanie przed sądem stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem organ podjął czynności i wydał akt, wydania którego domagała się strona w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.