III SAB/Gd 31/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. B. G. w dniu 27 stycznia 2016 r. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 31 lipca 2015 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] zaznaczyło, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwaniami z dni 2 marca 2016 r. i 20 kwietnia 2016 r. Sąd wystąpił do skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie odpisu (kserokopii) pisma, którym przed wniesieniem skargi skarżący wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] do usunięcia naruszenia prawa w sprawie o sygn. akt [...] dotyczącej ww. odwołania. W wezwaniu wskazano, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 lutego 2016 r., zobowiązano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi B. G. wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego bezczynnością tego organu w rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji. Sąd pouczył stronę skarżącą, że niedokonanie powyższej czynności w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 718), dalej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pierwsze wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono stronie skarżącej w dniu 22 marca 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – akta sprawy), a wobec wniosku o przedłużenie terminu do wykonania czynności – wezwano ponownie skarżącego w dniu 20 kwietnia 2016 r.; drugie wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2016 r. (dowód – akta sprawy). Zatem wyznaczony przez Sąd termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął - najpóźniej z dniem 6 maja 2016 r. Pismo z wyjaśnieniem, że skarżący był dwukrotnie w Kolegium i nie powiadomiono go o konieczności wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarżący złożył w Sądzie w dniu 19 maja 2016 r.(dowód – akta). W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako "ustawa p.p.s.a.") warunkiem formalnym przyjęcia skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Do środków zaskarżenia zalicza się m.in. zażalenie na bezczynność organu i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o których mowa w 37 k.p.a.. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl § 2 tego artykułu, organ uznając wezwanie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku skarg na bezczynność w rozpoznaniu odwołania, strona przed wniesieniem skargi do Sądu, powinna zatem wystąpić do organu odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Gdy sprawa należy do tej kategorii, skarżący musi jednocześnie wykazać, że wezwanie to zostało skutecznie wniesione. Obowiązkiem skarżącego jest bowiem zadbanie, aby wnoszona do Sądu skarga spełniała wszystkie wymogi formalne, określone przepisami ustawy p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi, skarżący nie wzywał SKO do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie przedłożył odpisu (kserokopii) pisma, które przeczyłoby twierdzeniom SKO o braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z bezskutecznym upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.