III SAB/Gd 32/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (zob.: art. 52 § 2 ww. ustawy). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (zob.: art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego; tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (polegającą na nierozpatrzeniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji), wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do sądu skarżący powinien wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. W aktach administracyjnych brak jest pisma, które można potraktować jako wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotową okoliczność potwierdził również organ w odpowiedzi na skargę. Z kolei skarżący, wezwany do złożenia odpisu (kserokopii) pisma zawierającego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stosownego odpisu (kserokopii) pisma nie złożył. Za pismo zawierające wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie może być w ocenie Sądu uznane datowane na dzień 30 października 2015 r. odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji w dniu 15 września 2015 r. Oczywistym jest bowiem, że w dacie wniesienia odwołania (to jest w dniu 30 października 2015 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w zarzucanej przez skarżącego bezczynności. W tej sytuacji uznać należy, że wniesienie skargi było niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i wskazaną regulację normatywną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.