III SAB/Gd 362/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w W. na bezczynność Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2025 r., wydanego w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 362/25, w ten sposób, że w punktach 1. i 3. sentencji wyroku wpisać jako nazwę strony skarżącej: "Towarzystwa [...] w W." w miejsce błędnie wpisanej nazwy: "Towarzystwa [...] w W.". Wyrokiem z dnia 20 listopada 2025 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 362/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę Towarzystwa [...] w W. na bezczynność Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd – na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania sentencji wyroku – w punktach 1. i 3. sentencji wyroku błędnie zapisał nazwę skarżącego Towarzystwa, pomijając pierwszy z wyrazów wchodzących w skład jego nazwy. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przyjmuje się, że za błąd pisarski uważa się widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w sentencji wyroku Sąd błędnie zapisał nazwę strony skarżącej, a błąd ten został spowodowany oczywistą omyłką redakcyjną. Pełna nazwa strony skarżącej to: "Towarzystwo [...] w W.", co potwierdza użyty w sentencji wyroku zwrot: "sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w W.", a nie jak to wynika z punktów 1. i 3. sentencji wyroku: "Towarzystwo [...] w W.". Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.