III SAB/Gd 37/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi B. D. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w [...]. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 10 grudnia 2020 r. postanawia: przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olszynie jako miejscowo właściwemu. Pismem z dnia 9 listopada 2021 r. B. D. (zwany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] wyrażającą się w nieudzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 10 grudnia 2020 r. dotyczące "rozmowy z funkcjonariuszem AŚ [...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") z uwagi na to, że droga sądowa w trybie administracyjnym jest niedopuszczalna, ponieważ właściwym sądem do rozpatrzenia skargi jest Sąd Penitencjarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie konsekwencji tego ustalenia rozpoznać ją bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych mówi art. 13 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosowanie zaś do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy bezczynności Dyrektora Aresztu Śledczego w [...]. Wskazany przez skarżącego organ, którego bezczynność skarżący kwestionuje w drodze skargi do sądu administracyjnego, ma swoją siedzibę w [...], a zatem na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sadów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa warmińsko-mazurskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (§ 1 pkt 8 cyt. rozporządzenia). Z uwagi na twierdzenia zawarte w odpowiedzi na skargę, dodatkowego wyjaśnienia wymaga, że tutejszy Sąd jako niewłaściwy miejscowo w sprawie, nie może dokonać oceny dopuszczalności skargi z uwagi na jej przedmiot. O dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie rozstrzygnąć może bowiem jedynie właściwy miejscowo sąd administracyjny, tj. w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, któremu tutejszy Sąd stwierdzając swą niewłaściwość ma obowiązek przekazać sprawę, nie podejmując żadnych innych czynności procesowych. W związku z powyższym, - na podstawie art. 13 § 2 w zw. z art. 59 § 1 p.p.s.a. – orzeczono, jak w sentencji postanowienia.