III SAB/Gd 373/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i Ł. W. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. A. W. i Ł. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skargę w imieniu skarżących podpisał i wniósł pełnomocnik - adwokat A. T. Skarga została błędnie wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, to jest z pominięciem organu. Przesłana do Sądu przesyłka zawierała skargę z załącznikiem i odpis skargi z załącznikiem. Wskazany załącznik dołączony do skargi oraz do jej odpisu stanowił wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 13 czerwca 2024 r. Do skargi nie załączono natomiast wskazanych w treści skargi dokumentów, wymienionych w liście załączników jako: "- 2 odpisy pełnomocnictw wraz z potwierdzeniami uiszczenia opłat skarbowych, - wpis od skargi w kwocie 100 zł". Sąd przekazał mylnie złożoną bezpośrednio do Sądu skargę (to jest skargę z załącznikiem i odpisem skargi z załącznikiem i kopertą) do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku, wskazując na obowiązek ustosunkowania się do treści skargi oraz przesłania skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 15 dni. W dniu 12 listopada 2024 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź organu na skargę wraz z aktami sprawy oraz skargą wraz z załącznikiem (w postaci wniosku o udostępnienie informacji publicznej) oraz opis skargi z ww. załącznikiem i kopertą. Jak wskazano wyżej, wnoszący skargę pełnomocnik nie załączył w ogóle do skargi dokumentu pełnomocnictwa, ani też żadnych dokumentów, które miałyby dotyczyć wpisu od skargi. Z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi polegający na nieprzedłożeniu wraz ze skargą dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżących, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2024 r., wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia ujawnionego braku. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, datowanym również na dzień 12 listopada 2024 r., wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwania do wykonania powyższych zarządzeń zostały skierowane na adres kancelarii pełnomocnika podany w treści skargi i doręczone w dniu 18 listopada 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. nr 23 akt sądowych). Wezwanie, na dzień sporządzenia niniejszego postanowienia, pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z kolei stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi (przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi) oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w ustawowym terminie 7 dni liczonym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania została doręczona w dniu 18 listopada 2024 r., zatem od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu. W wyznaczonym terminie, który upłynął z końcem dnia 25 listopada 2024 r., brak formalny skargi, jak również wpis sądowy, nie zostały uzupełnione. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.