III SAB/Gd 379/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pracę postanawia: odrzucić skargę. B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pracę. Skargę w imieniu skarżącej wniósł, w formie elektronicznej, profesjonalny pełnomocnik będący radcą prawnym. Z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2024 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania w formie elektronicznej skargi dotyczącej udzielenia zezwolenia na pracę dla V. L. podpisanej podpisem elektronicznym. W wezwaniu wyjaśniono, że w jednym pliku przesłano kilka skarg dotyczących różnych osób, a każda ze skarg winna być podpisana oddzielnie. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, datowanym również na dzień 18 listopada 2024 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 listopada 2024 r. (vide: Urzędowe Poświadczenie Odbioru - k. nr 68 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwania pozostały bez odpowiedzi.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego zostało podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a. Brak podpisu jest brakiem formalnym pisma strony, w tym przypadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonych braków, poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi - określonego w zarządzeniu z dnia 18 listopada 2024 r., oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w ustawowym terminie 7 dni liczonym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 listopada 2024 r. (dowód: k. 68 w zw. z k. 61 akt sprawy). W wyznaczonym terminie, który upłynął z końcem dnia 26 listopada 2024 r., brak formalny skargi, jak również wpis sądowy, nie zostały uzupełnione. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.