III SAB/Gd 38/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Skarżący W. F. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 kwietnia 2016 r. nr [...] , w którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji z dnia 26 marca 2015 r. , odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Skarżący zarzucił też w skardze organowi odwoławczemu nieprzestrzeganie terminów załatwiania spraw, przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Wskazał, że organ odwoławczy rozpatrywał jego zażalenie ponad rok, mimo że organ obowiązują przepisy art. 35 i 36 k.p.a. Podał, że wnosi na organ odwoławczy "zażalenie" na niezałatwienie sprawy w terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 13 maja 2016 r. skargi zostały rozdzielone. Skarga dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości została wyłączona do odrębnego rozpoznania i wpisana pod sygn. akt III SAB/Gd 38/16. Następnie skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 13 maja 2016 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pisma zawierającego oświadczenie , czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 24 maja 2016 r. , w którym stwierdził, że prowadził i prowadzi dziesiątki postępowań przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym i innymi organami oraz sądami, we wszystkich postępowaniach wnosił liczne skargi i zażalenia. W postępowaniu o numerze sprawy 6182/13 i 6771/13 wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa , czego efektem jest to, że do dzisiejszego dnia nie zostało wydane postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w tym postępowaniu spowodowałoby, że rozstrzygnięcie postępowania nadal by się przewlekało. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23). W przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma organu wyższego stopnia, wobec czego przed wniesieniem skargi do sądu skarżący powinien wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. Z oświadczenia skarżącego, złożonego na skutek wezwania sądu wynika, że uznał złożenie takiego wezwania za niecelowe, bowiem spowodowałoby to przedłużenie i tak długo trwającego postępowania. Załączonego do w/w oświadczenia wezwania przez skarżącego Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie nr 6182/13 , 6771/13 nie można uznać za wypełnienie przesłanki z art. 52 § 1 p.p.s.a. w niniejszej sprawie, bowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z bezczynnością czy przewlekłym prowadzeniem postępowania przez organ nie może dotyczyć jakiegokolwiek postępowania przed tym samym organem. W niniejszej sprawie zażalenie skarżącego na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 26 marca 2015 r. zostało sporządzone przez skarżącego w dniu 7 kwietnia 2015 r., wobec czego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sporządzone w dniu 5 marca 2014 r. nie może odnosić się do bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy w zakresie rozpoznania zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 26 marca 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Sąd uznając, że skarżący wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.