III SAB/Gd 39/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na decyzję dyrektora zakładu karnego postanawia odrzucić skargę. R. S. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na decyzję dyrektora zakładu karnego. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego w [...] wskazał, że zainicjowana skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z przedstawionych wraz z odpowiedzią na skargę akt sądowych o sygnaturze [...] wynika, że postanowieniem z dnia 15 marca 2021 r. Sad Okręgowy w [...] w Wydziale [...] nie uwzględnił skargi R. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością rzeczową sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z analizy skargi wynika, że w przedmiotowej sprawie skarżący w oparciu o art. 7 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 523 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako: "k.k.w.") zakwestionował decyzję dyrektora zakładu karnego, jako organu wykonującego karę pozbawienia wolności (art. 2 pkt 5 k.k.w.), która jest zaskarżalna do sądu penitencjarnego (art. 7 w zw. z art. 3 § 2 k.k.w.). Z uwagi na to, że wniesiona skarga nie została rozpoznana przez sąd penitencjarny - Sąd Okręgowy w [...] skarżący złożył odrębną skargę na bezczynność Sądu Okręgowego w [...]. Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne wskazać należy, że sprawa, w której wydana została decyzja dyrektora zakładu karnego nie ma charakteru administracyjnego. Wydana przez dyrektora zakładu karnego decyzja jest decyzją procesową organu postępowania wykonawczego w sprawach karnych, którą można zaskarżyć do sądu penitencjarnego. Co istotne, sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach dotyczących bezczynności sądu powszechnego w kwestiach dotyczących rozpoznania skargi na decyzję dyrektora zakładu karnego. Wskazane wyżej przepisy nie przewidują bowiem trybu kontroli sądowoadministracyjnej nad bezczynnością sądu powszechnego. Stosowną skargę w tej materii skarżący może złożyć w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2072 ze zm.). Zgodnie z art. 41b tej ustawy organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu, jest prezes sądu (§ 1), przy czym organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności prezesa sądu rejonowego jest prezes sądu okręgowego, działalności prezesa sądu okręgowego - prezes sądu apelacyjnego, a działalności prezesa sądu apelacyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa (§ 3). W realiach sprawy zasadnym jest jednakże wskazanie, że postanowieniem z dnia 15 marca 2021 r. Sad Okręgowy w [...] w Wydziale [...] rozpoznał skargę R. S. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, jeśli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro w rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność sądu powszechnego w zakresie nierozstrzyganym na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego uznać należy, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.