III SAB/Gd 39/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2024 r. sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Burmistrza Skarszew w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Skarszew do rozpoznania wniosku skarżącego T. S., datowanego na dzień 17 października 2023 r., w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy ; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Skarszew nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Gminy Skarszewy na rzecz skarżącego T. S. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący w dniu 14 lutego 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Burmistrza Skarszew (dalej: "organ", "Burmistrz") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarzucił organowi naruszenie przepisów: 1/ art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji, podlegającej udostępnieniu na wniosek, 2/ art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 3/ art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskiwania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne uznanie, że przedmiotem złożonego wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej, 4/ art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, poprzez ich niezastosowanie, skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 17 października 2023 r. oraz 7 listopada 2023 r. złożył wnioski o udostępnienie informacji: 1. o dacie zatrudnienia A. B. w Urzędzie Miejskim w S., zakresu jego obowiązków na poszczególnych stanowiskach i wysokości zatrudnienia ze wszystkimi dodatkami, 2. w jakim wymiarze czasu i na jakim stanowisku zatrudniony jest A. B., charakteru zawartej z nim umowy oraz stawki wynagrodzenia łącznie ze wszystkimi dodatkami, a także wszelkich kontraktów zawartych z nim w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jeżeli zostały podpisane. W dniu 6 grudnia 2023 r. uzyskał odpowiedź, że informacja, o jaką się zwrócił, jest informacją przetworzoną , wobec czego konieczne jest spełnienie przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Pomimo faktycznej odmowy udostępnienia żądanej informacji w związku z zakwalifikowaniem jej jako przetworzonej oraz niespełnieniem przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego organ nie wydał decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W ocenie skarżącego organ nie podjął żadnych działań mających na celu załatwienie sprawy z przedmiotowych wniosków, zatem pozostaje on w bezczynności. W związku z powyższym skarżący wniósł o: 1/ stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, 2/ zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz 3/ zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Skarszew wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że pismem z dnia 17 października 2023 r. skarżący wniósł o wskazanie daty zatrudnienia A. B. w Urzędzie Miejskim w S., zakresu jego obowiązków na poszczególnych stanowiskach i wysokości zatrudnienia ze wszystkimi dodatkami. W związku z tym organ wystosował w dniu 20 listopada wezwanie o wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego. Jednocześnie zawiadomiono skarżącego o wyznaczeniu nowego terminu do rozpatrzenia wniosku do dnia 29 grudnia 2023 r. Skarżący pozostawił odebrane w dniu 27 listopada 2023 r. wezwanie bez odpowiedzi, wobec czego organ w dniu 6 grudnia 2023 r. wydał decyzję nr POIN.1431.02.2023.1 , odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w żądanym we wniosku z dnia 17 października 2023r. zakresie. Następnie skarżący wnioskiem z dnia 7 listopada 2023 r. zwrócił się o podanie informacji publicznej , w jakim wymiarze czasu i na jakim stanowisku zatrudniony jest A. B., charakteru zawartej z nim umowy oraz stawki wynagrodzenia łącznie ze wszystkimi dodatkami, a także wszelkich kontraktów zawartych z nim w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jeżeli zostały podpisane. Organ wystosował w dniu 20 listopada 2023 r. wezwanie o wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego. Jednocześnie zawiadomiono skarżącego o wyznaczeniu nowego terminu do rozpatrzenia wniosku do dnia 29 grudnia 2023 r. Skarżący pozostawił odebrane w dniu 27 listopada 2023 r. wezwanie bez odpowiedzi, wobec czego organ w dniu 6 grudnia 2023 r. wydał decyzję nr POIN.1431.01.2023.1 , odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w żądanym we wniosku z dnia 7 listopada 2023r. zakresie. Burmistrz wskazał, że w terminie dokonał odmowy udzielenia informacji publicznej w formie decyzji administracyjnych. Organ podjął wszelkie niezbędne czynności w terminach przewidzianych w u.d.i.p. – w pierwszej kolejności wezwał skarżącego do wykazania interesu publicznego, wyznaczając nowy termin rozpatrzenia wniosków, a następnie w wyznaczonym terminie wydał decyzje odmawiające udzielenia skarżącemu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej - dalej: u.d.i.p. (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902). Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. , obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. W myśl art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że Burmistrz Skarszew jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia posiadanej informacji publicznej. Przepisy u.d.i.p. stanowią, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), przy czym udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Organ administracji publicznej, lub inny podmiot, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej, co do zasady może: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem, po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 u.d.i.p.), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego, bądź 6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje, lub też nie podejmuje innej z ww. czynności czy aktu. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Przez owo milczenie należy rozumieć brak aktywności organu w jednej z przedstawionych wyżej form. Należy zwrócić uwagę, że skarżący złożył do organu dwa wnioski o udostępnienie informacji publicznej – jeden datowany na dzień 17 października 2023 r., drugi zaś datowany na dzień 7 listopada 2023 r. Organ w odpowiedzi na skargę potwierdził wyraźnie, że wpłynęły do niego oba opisane przez skarżącego wnioski. Wskazał też, że w obu przypadkach wydał w terminie decyzje o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że organ wydał w dniu 6 grudnia 2023 r. decyzję nr POIN.1431.01.2023.1 , odmawiającą udostępnienia informacji publicznej dotyczącej tego, w jakim wymiarze czasu i na jakim stanowisku zatrudniony jest A. B., charakteru zawartej z nim umowy oraz stawki wynagrodzenia łącznie ze wszystkimi dodatkami, a także wszelkich kontraktów zawartych z nim w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jeżeli zostały podpisane, czyli wniosku z dnia 7 listopada 2023 r. Decyzja taka znajduje się w aktach administracyjnych. Skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącego w dniu 14 lutego 2024 r., czyli zarówno po wydaniu, jak i po doręczeniu skarżącemu powyżej opisanej decyzji, którą skarżący dołączył do skargi jako załącznik nr 4. Organ w dniu 20 listopada 2023 r., po wpływie wniosku skarżącego z dnia 7 listopada 2023 r., czyli w terminie 14 dni , wezwał skarżącego do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, a następnie wydał decyzję w dniu 6 grudnia 2023 r. , czyli przed wniesieniem skargi na bezczynność. W tej sytuacji nie można skutecznie postawić organowi zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że wskazana decyzja z dnia 6 grudnia 2023 r. nie może być kontrolowana przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, bowiem od decyzji tej przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia (w tym wypadku samorządowego kolegium odwoławczego). Ocena zatem, czy żądana w niniejszej sprawie informacja jest informacją przetworzoną jest elementem instancyjnej kontroli decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej z powodu nie wykazania przez wnioskodawcę, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazać także należy, że zarzut skarżącego w przedmiocie naruszenia jego prawa do informacji w postaci swobody poszukiwania i otrzymywania wszelkich informacji bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, należy uznać za chybiony, gdyż to z braku woli czy też braku współdziałania wnioskodawcy, tj. nie ustosunkowania się do wezwania organu, wydana została przez organ decyzja z dnia 6 grudnia 2023 r. odmawiająca mu udostępnienia informacji publicznej w żądanym przez skarżącego zakresie. Z tego względu skarga w tej części jest bezzasadna i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. ( pkt 3. sentencji wyroku). Skarga podlegała natomiast uwzględnieniu w części dotyczącej wniosku skarżącego, datowanego na dzień 17 października 2023 r. , dotyczącego informacji o dacie zatrudnienia A. B. w Urzędzie Miejskim w S., zakresu jego obowiązków na poszczególnych stanowiskach i wysokości zatrudnienia ze wszystkimi dodatkami. Dodać należy, że wniosek ten dotyczył informacji o A. B. od początku jego zatrudnienia, a wniosek z dnia 7 listopada 2023 r. - informacji aktualnych o zatrudnieniu A. B. oraz kontraktów zawartych z nim w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W przypadku wniosku obecnie omawianego, datowanego na dzień 17 października 2023 r. organ wskazał, że wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji w dniu 6 grudnia 2023 r. o numerze POIN.1431.02.2023.1. W aktach administracyjnych przedłożonych przez organ znajduje się co prawda decyzja z dnia 6 grudnia 2023 r. o numerze POIN.1431.02.2023.1, jednak decyzja ta nie dotyczy treści wskazanej i przez skarżącego, i przez organ , zawartej we wniosku skarżącego datowanym na dzień 17 października 2023 r. Decyzja z dnia 6 grudnia 2023 r. o numerze POIN.1431.02.2023.1 odmawia bowiem udostępnienia skarżącemu T. S. informacji publicznej dotyczącej osoby pełniącej funkcję [...], formy powierzenia tej funkcji, wysokości przyznanego tej osobie wynagrodzenia, zestawienia kategorii informacji [...] na tym stanowisku w ostatnich 24 miesiącach. Wniosek w tym przedmiocie skarżący złożył do organu pismem datowanym na dzień 7 listopada 2024 r. Z przepisu art. 133 §1 p.p.s.a. wynika, że sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. W aktach sprawy, wbrew stanowisku organu, brak jest decyzji, odmawiającej udostępnienia skarżącemu informacji publicznej o dacie zatrudnienia A. B. w Urzędzie Miejskim w S., zakresu jego obowiązków na poszczególnych stanowiskach i wysokości zatrudnienia ze wszystkimi dodatkami. Brak jest też przywołanych przez organ wezwań kierowanych do skarżącego, dotyczących omawianego wniosku. Z powyższych względów Sąd uznał, że organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej , datowanym na dzień 17 października 2023 r. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego, datowanego na dzień 17 października 2023 r. ( pkt 1. sentencji wyroku). Sąd zobowiązując organ do rozpoznania wniosku skarżącego nie wskazał sposobu rozpoznania wniosku , bowiem leży to gestii organu, który powinien to uczynić w jednej z form , wskazanych powyżej. W ocenie Sądu organowi nie można przypisać celowej bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego w omawianej części. Sądowi wiadomo zarówno z akt sprawy, jak też z urzędu , że skarżący skierował do organu kilka wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Wnioski te organ rozpoznał – poza wnioskiem datowanym na dzień 17 października 2023 r. Z okoliczności tej należy wywieść wniosek, że nierozpoznanie omawianego wniosku skarżącego było niezamierzonym przeoczeniem organu, a nie celowym działaniem. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 149 §1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa ( pkt 2. sentencji wyroku). Stwierdzenie to dotyczy bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego, datowanego na dzień 17 października 2023 r. Sąd, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądził na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi ( pkt 4. sentencji wyroku ).