III SAB/Gd 4/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie zapłaty postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 grudnia 2019 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie zapłaty kwoty 547,08 zł. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 30 września 2015 r. pełnomocnik Gminy Miejskiej [...] wezwał go do zwrotu kosztów postępowania sądowego w wysokości 9200 zł w sprawie I C 1273/05/II. Skarżący zwrócił się do Burmistrza [...] o umorzenie tej kwoty, jednak otrzymał jedynie wezwanie komornicze i informację o zajęciu wynagrodzenia swojego i żony. Na spotkaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r., w którym brał udział skarżący, Burmistrz [...] i pełnomocnik, ten ostatni przekazywał nieprawdziwe informacje. Skarżący wystosował wiele pism do Burmistrza w sprawie niekompetencji i kłamstw pełnomocnika, jednak organ podał jedynie, że z pełnomocnikiem rozwiązano umowę. Problem jednak pozostał, bowiem na skutek rażącej niekompetencji pełnomocnika zostały wygenerowane koszty w wysokości 547,08 zł, które skarżący poniósł. Z kserokopii przedłożonych przez skarżącego pism dołączonych do skargi wynika, że kwota 547,08 zł dotyczy kosztów prowadzonej przez komornika egzekucji. Skarżący zwracał się do Burmistrza [...] o zwrot uiszczonej przez niego w/w kwoty w pismach z dnia 13 lutego 2019 r., 29 maja 2019 r., 1 sierpnia 2019 r. , 3 września 2019 r., 18 września 2019 r. Burmistrz [...] odpowiadając na pisma skarżącego pismami z dnia 7 marca 2019 r., 3 czerwca 2019 r., 13 sierpnia 2019 r., 10 września 2019 r., 14 października 2019 r. odmówił zapłaty żądanej kwoty. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa ma charakter cywilnoprawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325.) - dalej jako "p.p.s.a" kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z uwagi na treść skargi oraz w świetle przywołanych wyżej przepisów wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd musi zbadać najpierw, czy skarga jest dopuszczalna. Możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu uzależniona jest od zaistnienia sytuacji określonych art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Skarżący upatruje bezczynności organu w braku zapłaty na jego rzecz żądanej przez niego kwoty. Ewentualne spełnienie żądania skarżącego nie mogłoby jednak przybrać formy przewidzianej przepisami art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. , nie jest to także sytuacja określona przepisem art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. W dużym uproszczeniu wyjaśnić należy skarżącemu, że skarga na bezczynność organu administracji może być przez sąd administracyjny rozpoznana merytorycznie, tzn. co do jej zasadności, tylko wówczas, gdy bezczynność organu administracji dotyczy sprawy administracyjnej. Tymczasem żądanie skarżącego nie ma takiego charakteru, a ma charakter cywilnoprawny. Do rozpoznania spraw tego rodzaju właściwe są sądy powszechne. W tej sytuacji skarga nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.