III SAB/Gd 40/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wydania wtórnika tablic rejestracyjnych postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu M. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. . M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wydania wtórnika tablic rejestracyjnych, w związku ze złożonym przez niego do ww. organu zażaleniem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwano skarżącego do złożenia w 2 egz. pisma procesowego zawierającego oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu w rozumieniu art. 37 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. W wezwaniu określono terminy 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r. skarżący oświadczył, że przed wniesieniem skargi nie wzywał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (zob.: art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (zob.: art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego; tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do sądu skarżący powinien wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. W aktach administracyjnych brak jest pisma, które można potraktować jako wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei skarżący, wezwany do złożenia odpisu (kserokopii) pisma zawierającego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, poinformował Sąd, że nie wzywał ww. organu do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji uznać należy, że wniesienie skargi było niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i wskazaną regulację normatywną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd, w punkcie drugim sentencji postanowienia, orzekł zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącym, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.