III SAB/Gd 403/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 24 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. M. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 października 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Na wykonanie wezwania wyznaczono termin 7 dni wskazując rygor odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 1 października 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanej skargi informując, że podpisane podpisem elektronicznym było tylko pismo przewodnie oraz nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącego przez sądami administracyjnymi. Także w tym przypadku wyznaczono termin 7 dni oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w dniu 7 października 2025 r. (vide: urzędowe poświadczenie doręczenia - k. 30 akt sądowych). W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego ani on sam nie uzupełnili wyżej wskazanych braków formalnych skargi, natomiast z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 24 października 2025 r. wynika, że w okresie od dnia 24 sierpnia 2025 r. do dnia 23 października 2025 r. nie został uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", skarga powinna być podpisana przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub jej pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego również powinno być podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 47 § 2a p.p.s.a.). Sąd zwrócił uwagę, że złożona w sprawie skarga nie zawierała podpisu strony ani jej pełnomocnika. Stanowiła ona załącznik do pisma przewodniego prawidłowo podpisanego podpisem elektronicznym pełnomocnika strony. W świetle art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym; zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Nadto skarga nie zawierała pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. W związku z dostrzeżonymi brakami formalnymi skargi, to jest nie podpisaniem skargi jako osobnego pisma oraz brakiem pełnomocnictwa, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia przedmiotowych braków formalnych poprzez podpisanie skargi podpisem elektronicznym oraz przełożenia pełnomocnictwa. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania - w dniu 7 października 2025 r., braki formalne skargi nie zostały usunięte w zakreślonym terminie, tj. do dnia 14 października 2025 r. W świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd. W niniejszej sprawie nie został uiszczony wpis od skargi mimo prawidłowego doręczenia wezwania. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.