III SAB/Gd 466/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. H. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zwrócić skarżącemu O. H. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 23 grudnia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga O. H. (datowana na dzień 22 listopada 2024 r.) na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wskazał, że uwzględnił skargę i w dniu 4 grudnia 2024 r. rozpoznał wniosek O. H. i wydał wobec skarżącego decyzję stanowiącą pozwolenie na pobyt czasowy i pracę. Wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę przesłano akta sprawy, w których zawarto ww. decyzję organu z dnia 4 grudnia 2024 r. nr SO-XII.6151.16528.2024.MS. Wobec powyższego Sąd wystąpił do skarżącego z zapytaniem, czy w związku z wydaną przez Wojewodę Pomorskiego decyzją udzielającą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podtrzymuje swoją skargę, czy ja cofa. Pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 466/24, ponieważ jego sprawa została już załatwiona przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w zaistniałej sytuacji uznał, że skarga została skutecznie cofnięta przez skarżącego pismem z dnia 7 stycznia 2025 r., co stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligowało Sąd do umorzenia postępowania (pkt 1 postanowienia) i co odpowiada woli strony wyrażonej w powołanym piśmie. Sąd orzekł o zwrocie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).