III SAB/Gd 484/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. L. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Pomorskiego postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o cofnięcie skargi, 2. oddalić wniosek o zwrot wpisu sądowego. Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2026 r. sygn. akt III SAB/Gd 484/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym stwierdził, że bezczynność Wojewody Pomorskiego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznał od Wojewody Pomorskiego na rzecz O. L. sumę pieniężną w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych; oddalił skargę w pozostałym zakresie oraz zasądził od Wojewody Pomorskiego na rzecz O. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r., doręczonym Sądowi w dniu 14 stycznia 2026 r., O. L. oświadczyła, że wnosi o wycofanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Pomorskiego postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy oraz wniosła o zwrot wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2026 r. Sąd poinformował skarżącą, że w dniu 9 stycznia 2026 r. zapadł wyrok w sprawie i jednocześnie zobowiązał do wskazania czy podtrzymuje oświadczenie o cofnięciu skargi, zakreślając termin 7 dni na udzielenie odpowiedzi. W odpowiedzi na powyższe, w dniu 23 stycznia 2026 r. wpłynęło do Sądu oświadczenie skarżącej, iż wycofuje uprzednio złożone oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Oświadczenie o cofnięciu skargi wszczyna odrębne postępowanie, mające charakter wpadkowy w stosunku do postępowania głównego. Związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że strona skarżąca może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Zaznaczenia wymaga, że czynność procesowa cofnięcia skargi składa się z oświadczenia procesowego i z punktu widzenia skarżącego ma wywrzeć skutki wyłącznie o takim charakterze, albowiem skarżący dąży w ten sposób do zakończenia procesu bez rozstrzygania sprawy sądowoadministracyjnej wyrokiem (zob. E. Warzocha, Cofnięcie powództwa i wniosku wszczynającego postępowanie nieprocesowe, warszawa 1977, s.17). Z powyższego wynika, że procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje możliwości cofnięcia skargi po wydaniu wyroku. Zgodnie bowiem z art. 144 p.p.s.a. sąd jest związany wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia, a jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym – od podpisania sentencji wyroku. Cofnięcie skargi po tej dacie jest bezskuteczne (tak: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Małgorzata, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WK, 2016, Lex nr 498514). W niniejszej sprawie Sąd w dniu 9 stycznia 2026 r. wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. W konsekwencji powyższego, zawarte w piśmie z dnia 11 grudnia 2025 r. oświadczenie strony o cofnięciu skargi (wpływ do Sądu w dniu 14 stycznia 2026 r.), z uwagi na jego złożenie już po wydaniu wyroku, należałoby uznać za bezskuteczne. Wobec powyższego oraz wobec cofnięcia przez skarżącą złożonego oświadczenia, postępowanie wpadkowe wywołane oświadczeniem o cofnięciu skargi podlegało umorzeniu. Należy również wskazać, że wniosek o zwrot uiszczonego wpisu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest on możliwy jedynie w sytuacjach określonych w art. 232 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, a także od zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione. W niniejszej sprawie żadna z opisanych wyżej okoliczności nie nastąpiła, dlatego też brak jest podstaw prawnych do zwrotu wpisu w trybie wskazanym w art. 232 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Sąd na marginesie pragnie wskazać, że skarżąca formalnie "wygrała sprawę" ponieważ jej skarga, wyrokiem z dnia 9 stycznia 2026 r., została uwzględniona oraz zasądzono na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, postanowił jak w sentencji.