III SAB/Gd 49/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. H. A. H. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia umorzyć postępowanie. W dniu 27 maja 2016 r. skarżący I. H. A. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Przedmiotowa skarga została sporządzona i wniesiona w imieniu skarżącego przez pełnomocnika – radcę prawnego A. U. Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Złożenie oświadczenia o cofnięciu skargi oznacza, że skarżący rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest w realiach rozpatrywanej sprawy poddanie sądowej kontroli bezczynności organu administracji publicznej w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Oświadczenie to - z uwagi na treść art. 60 zdanie trzecie p.p.s.a. - podlega ocenie ze strony sądu administracyjnego, który w przypadku braku okoliczności świadczących o niedopuszczalności cofnięcia skargi, jest tym cofnięciem związany. Zgodnie z art. 161 § 1 punkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po rozważeniu okoliczności niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. i umorzył postępowanie sądowe, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 punkt 1 p.p.s.a.