III SAB/Gd 50/14

WyrokWSA w Gdańsku2014-10-16

Skład orzekający: Felicja Kajut, Anna Orłowska, Elżbieta Kowalik-Grzanka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest zasadna, jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowa, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie w zakresie bezczynności.
Stan faktyczny
A. S. złożyła wniosek o przyznanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka. Po upływie terminu na załatwienie sprawy wniosła skargę na bezczynność organu. Następnie organ wydał decyzję odmawiającą przyznania zapomogi. Skarżąca podtrzymała skargę, wskazując na bezczynność i przewlekłość postępowania. Sąd rozpoznał sprawę, umarzając postępowanie w zakresie bezczynności i oddalając skargę w pozostałym zakresie.
Rozstrzygnięcie
1) umarza postępowanie w zakresie bezczynności Wójta Gminy [...], 2) oddala skargę w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka,, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka 1) umarza postępowanie w zakresie bezczynności Wójta Gminy [...], 2) oddala skargę w pozostałym zakresie. Wnioskiem z dnia 30 września 2013 r. A. S. wystąpiła do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. o przyznanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka, M.T. Następnie w dniu 2 kwietnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., podnosząc zarzuty naruszenia art. 8, 12, 35 § 1 i art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przez przekroczenie terminów załatwienia sprawy. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązanie Wójta Gminy K. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie oraz zasądzenie od Ośrodka grzywny. Strona podtrzymała stanowisko, że złożony przez nią we wrześniu 2013 r. wniosek nie zawierał braków formalnych. Pomimo tego do dnia złożenia skargi nie został rozpoznany. Decyzją z dnia 8 kwietnia 2014 r. Wójt Gminy K., odmówił przyznania skarżącej jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. W związku z wydaną przez organ decyzją, Sąd wezwał skarżącą o udzielenia odpowiedzi, czy wycofuje skargę na bezczynność Wójta Gminy K.. W odpowiedzi w piśmie z dnia 15 maja 2014 r. skarżąca oświadczyła, że podtrzymuje skargę na bezczynność, podnosząc jednocześnie, że dotychczasowe działanie organu nosi zarówno znamiona bezczynności, jak i przewlekłości postępowania. W kolejnym piśmie procesowym skarżąca sprecyzowała, że pismo z dnia 15 maja 2014 r. jest skargą na przewlekłość postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wobec wyrażonego w piśmie z dnia 15 maja 2014 r. stanowiska skarżącej, na wstępie podkreślić należy, że równolegle złożyła ona do sądu dwie skargi – skargę na bezczynność Wójta Gminy K. oraz skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy K.. Ponieważ przed dniem wyznaczonej rozprawy Wójt Gminy K. wydał decyzję w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka, skarga na bezczynność organu w tym zakresie stała się bezprzedmiotowa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy p.p.s.a. aktów administracyjnych. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy z różnych względów nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Inaczej mówiąc, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz. 87). Skarga A. S. wraz z aktami przedmiotowej sprawy wpłynęły do Sądu w dniu 30 kwietnia 2014 r. Z akt tych wynika, że Wójt Gminy K. rozstrzygnął sprawę zainicjowaną wnioskiem A. S. o którym mowa na wstępie, i w dniu 8 kwietnia 2014 r. wydał decyzję nr [...] w której odmówił przyznania zapomogi. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99, LEX nr 54517). Skoro decyzja Wójta Gminy K. została wydana po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, (datą tą jest data wysłania skargi do organu tj. – dzień 2 kwietnia 2014 r.– art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a.), ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, a zatem postępowanie przed sądem stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowo administracyjna. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem organ podjął czynności i wydał akt, wydania którego domagała się strona w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji wyroku. W zakresie skargi na przewlekłość postępowania Sąd oddalił skargę. W tej części uzasadnienie wyroku zgodnie z art. 141 § 2 ustawy p.p.s.a sporządza się na wniosek strony.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło