III SAB/Gd 514/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Starosty Puckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. J. M. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Starosty Puckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 22 lutego 2025 r., dotyczącego przesłania informacji na temat działań w zakresie organizacji ruchu na drodze 110010G od 24 lipca 2024 r. Skarga nie została opłacona. Skarga wpłynęła do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę, w której organ wskazał, że na skutek przeoczenia pracownika, doszło do spóźnionej realizacji wniosku dopiero w dniu 28 listopada 2025 r. Organ zaznaczył, że w dniu 22 lutego 2025 r. skarżący wysłał do organu dwa wnioski, z których jeden nie został omyłkowo przekazany do działu merytorycznego. Wskazał także, że terminowo zrealizował szereg innych wniosków, jakie skarżący skierował do organu w 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 8 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu elektronicznie w dniu 9 grudnia 2025 r. Jednocześnie z wezwaniem skarżącemu doręczono odpis odpowiedzi na skargę. Termin na uiszczenie wpisu upływał z dniem 16 grudnia 2025 r. Termin ten upłynął bezskutecznie. W piśmie z dnia 19 grudnia 2025 r. skarżący wskazał, że po zapoznaniu się z treścią odpowiedzi na skargę, cofa swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania. W orzecznictwie aprobowany jest przy tym pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego jest dopuszczalne zatem wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania, o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego stronie skarżącej prawa do rozporządzalności skargą) powinna dotyczyć sytuacji, gdy skarga nie zawiera już braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tj. braków formalnych - w tym fiskalnych. Przez ten warunek należy rozumieć więc także uiszczenie wymaganego wpisu od skargi. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, cofnięcie skargi nastąpiło natomiast po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi określonego w wezwaniu. Termin ten upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 16 grudnia 2025 r. Powyższe oznacza, że cofnięto skargę nieopłaconą. Jeżeli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi – lecz w przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci wniesienia wpisu – odrzuca ją. Skarżący został poinformowany w dniu 9 grudnia 2025 r., że nieopłacenie skargi w terminie 7 dni, spowoduje jej odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.