III SAB/Gd 53/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. W skardze powołującej art.50 § 1 kpa ( powinno być: ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. ,poz. 270 ze zm., zwanej dalej ppsa), W. F. zaskarżył "bezczynność i rażące naruszanie prawa" przez Wójta Gminy K. oraz wniósł o: przeprowadzenie postępowania w tej sprawie i wydanie wyroku nakazującego Wójtowi Gminy K. wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego i ustalenie granic nieruchomości zapisanych w KW [...], 1. nałożenie maksymalnej kary na Wójta Gminy K. i- 3. zasądzenie wszelkich kosztów sądowych od Wójta Gminy K. Wnioski skargi zostały szeroko uzasadnione, a między innymi skarżący podniósł, że po przeprowadzeniu postępowania spadkowego po zmarłym dziadku K. F. i założeniu nowej księgi wieczystej, zaszła potrzeba przeprowadzenia postępowania rozgraniczającego i ustalenia granic kompleksu leśnego o pow.77,5 ha zapisanego w KW [...] Skarżący wystąpił ze stosownym wnioskiem do Wójta Gminy K. Do chwili pisania skargi postępowanie nie zostało zakończone, Wójt piętrzy trudności i działa na szkodę współwłaścicieli nieruchomości (w tym - skarżącego), Wójt nie wykonał zaleceń wynikających z postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. w tej sprawie, pozostaje w rażącej bezczynności po dniu 8 maja 2013 r., usiłuje bezpodstawnie wyłączyć się z rozpoznania sprawy. Zaskarżane czynności (działania), a w zasadzie - ich brak, rażąco naruszają art. 35 § 1, 2 i 3 oraz art. 36 § 1 i 2 kpa. W uzasadnieniu wniosków skarżący opisał dotychczasowy tok postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej odrzucenie względnie - o umorzenie postępowania w sprawie. W odpowiedzi przedstawiono stan faktyczny sprawy; uzasadniono wniosek o odrzucenie skargi tym, że skarżący nie wyczerpał środków odwoławczych (zaskarżenia) przed wniesieniem skargi, a wniosek o umorzenie postępowania - brakiem bezczynności Wójta. W związku z postępowaniem toczącym się przed Sądem Rejonowym w K. o uzgodnienie księgi wieczystej [...] z rzeczywistym stanem prawnym, o co wniósł Organ, administracyjne postępowanie rozgraniczeniowe zostało zawieszone. Sąd rozstrzygnie kwestię własności nieruchomości, a tym samym - czy wnioskodawcy (skarżącemu) przysługuje prawo własności działek wchodzących w jej skład. Zawieszenie postępowania powoduje wstrzymanie biegu sprawy, a stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności. Uzasadnia to, zdaniem organu, wniosek o umorzenie niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm). Dokonując wstępnej kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie, Sąd wyjaśnia, co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, Sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa aktów administracyjnych. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy z różnych względów nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Zgodnie z przepisami ustawy (ppsa), jednym z wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 52 § 1 - 4 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W wypadku skargi na bezczynność środkiem takim jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż w razie nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 i art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w rozpatrywanej sprawie było złożenie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., jako organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. - w myśl art. 37 § 1 kpa - na niezałatwienie przez Wójta Gminy K. wniosku dotyczącego przeprowadzenie postępowania rozgraniczającego. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie wniosła stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia. Za wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. nie można bowiem uznać pisma skarżącego, które wystosowane zostało przez skarżącego do SKO w G.w dniu 26 marca 2013 r.,(które to pismo skarżący wskazał w piśmie z dnia 30.08.2013 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu), skoro w skardze zarzucono, że bezczynność Wójta Gminy K. trwa od 8 maja 2013 r. Zauważyć również należy, że wniosek skarżącego o "nakazanie Wójtowi Gminy K. wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego....(k-3 skargi)" nie jest uzasadniony, skoro postępowanie to wszczęte zostało postanowieniem Wójta Gminy K. z dnia 7 maja 2012 r., co przedstawił sam skarżący załączając do skargi dokumenty z tego postępowania. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucił skargę jako niedopuszczalną.