III SAB/Gd 58/21

PostanowienieWSA w Gdańsku2021-08-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Sudoł

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a. (skarga powszechna) podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a. jest niedopuszczalna. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków, uregulowane w Dziale VIII k.p.a., nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu PPSA, a jego wynik nie stanowi aktu lub czynności podlegającej kontroli sądu administracyjnego. Wobec tego, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na nienależyte wykonywanie obowiązków przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał skargę za bezzasadną i podtrzymał swoje stanowisko, powołując się na art. 239 § 1 k.p.a. Skarżący wniósł następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpatrzenia jego skargi. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. P. na bezczynność [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia 15 kwietnia 2021 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J. P. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. J. P. (dalej jako: "skarżący"), powołując się na art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej w skrócie jako: "k.p.a.") wniósł, pismem z dnia 16 marca 2021 r., do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego skargę na nienależyte wykonywanie obowiązków przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 237 § 3 k.p.a., wystosował do skarżącego zawiadomienie z dnia 13 kwietnia 2021 r., w którym wskazał, że jego skarga została uznana za bezzasadną. Skarżący, pismem z dnia 15 kwietnia 2021 r., ponownie złożył do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego skargę na nienależyte wykonywanie obowiązków przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, rozpatrując skargę skarżącego, podtrzymał swoje stanowisko wydane w dniu 13 kwietnia 2021 r. bez zawiadomienia strony, uznając że w odpowiedzi na skargę z dnia 16 marca 2021 r. zostały rozpatrzone wszystkie zarzuty skarżącego z merytorycznym uzasadnieniem, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności. Tym samym organ uznał, że zachodzą przesłanki z art. 239 § 1 k.p.a., który stanowi, że w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego. J. P., po wniesieniu ponaglenia do Głównego Inspektora Sanitarnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie rozpatrzenia jego skargi z dnia 15 kwietnia 2021 r. W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarga (sądowa) skarżącego dotyczy bezczynność [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpatrzenia jego skargi (administracyjnej) z dnia 15 kwietnia 2020 r. na nienależyte wykonywanie obowiązków przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., złożonej do tego organu przez skarżącego w trybie art. 227 k.p.a., czyli tzw. skargi powszechnej. W myśl powołanego przepisu przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Podkreślić należy, że skarga złożona do organu administracji publicznej w trybie skargowo - wnioskowym, przewidzianym w dziale VIII k.p.a. jest prawnym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ogólnego, ani też nie może stanowić podstawy do wszczęcia postępowania sądowego. Rozpoznanie tego rodzaju skargi nie kończy się wydaniem decyzji, lub też postanowienia. Rezultatem rozpoznania tego rodzaju skargi nie jest również wydanie aktu lub podjęcie czynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, przedmiotem skargi mogą być akty lub czynności, które nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, mają charakter publicznoprawny i dotyczą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa. Niewątpliwie zawiadomienie o załatwieniu skargi nie spełnia wszystkich tych elementów, gdyż zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a., zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi lub, jeżeli zawiadomienie sporządzone zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o treści art. 239 (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11; z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 8 maja 2009 r. sygn. II OSK 689/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09). Możliwość wniesienia skargi na bezczynność na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. istnieje w przypadku spraw, co do których istnieje obowiązek wydania decyzji, postanowienia oraz aktu lub czynności, o których mowa w pkt 1-4 w art. 3 § 2 p.p.s.a. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w Dziale VIII k.p.a. nie są natomiast aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zatem w przypadku złożenia skargi na podstawie art. 227 k.p.a., tak jak to miało miejsce na gruncie rozpatrywanej sprawy, stronie nie służy na dalszym etapie skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wa 80/05). Te przejawy działania organów administracji nie mieszczą się w przytoczonym wyżej wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, zatem nie ma podstaw, aby przypisać im cechę aktu lub czynności, o których mówi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wynik postępowania przeprowadzonego przez organ w trybie Działu VIII k.p.a. nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem ocena prawidłowości postępowania skargowego nie podlega kontroli sądowej. (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11; z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 8 maja 2009 r. sygn. II OSK 689/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09). Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako skarga na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia skargi złożonej w trybie 227 k.p.a. jest niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji (pkt 1 sentencji). Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżącemu zwrócono cały należy wpis uiszczony od skargi w kwocie 100 zł (pkt 2 sentencji). Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło