III SAB/Gd 59/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność i przewlekłość postępowania Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie przyznania czasu wolnego za pełnienie służby w ponadnormatywnym wymiarze godzin postanawia: uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłość prowadzenia postępowania oraz na niezałatwienie sprawy w terminie przez Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w sprawie przyznania czasu wolnego za pełnienie służby w ponadnormatywnym wymiarze czasu. W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o jej odrzucenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. zgodnie z właściwością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") do rozpoznania danej sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie natomiast z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652) dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1920 ze zm.) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest centralnym organem administracji rządowej, działającym przy pomocy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, będącej urzędem administracji rządowej. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 załącznika do zarządzenia nr 73 Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie nadania statutu Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (t.j.: M.P. z 2018 r., poz. 279) Szef ABW kieruje ABW przy pomocy zastępców oraz dyrektorów (kierowników) jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 3 (m.in. Delegatury ABW w Gdańsku - § 3 ust. 1 pkt 18), przy czym Szef ABW może upoważnić osoby, o których mowa w ust. 1, oraz innych funkcjonariuszy ABW do podejmowania decyzji, w określonych sprawach, w jego imieniu. Z powyższego wynika, że czynności administracyjne podejmowane przez Dyrektora Delegatury ABW w G. z upoważnienia Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego są czynnościami wykonywanymi w imieniu Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a zatem uważane są za czynności tego Szefa. Tożsamo należy traktować przewlekłość (bezczynność) Dyrektora Delegatury ABW w G. w czynnościach, do których działania - z upoważnienia Szefa ABW - jest zobowiązany. Mając więc na uwadze uregulowania art. 13 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z tym, że organ administracji publicznej, jakim jest Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, którego to w istocie bezczynność została zaskarżona, ma siedzibę w W., to uznać należy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku za niewłaściwy miejscowo i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt III SA/Lu 504/05, LEX nr 880015; postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt I OZ 1482/05, niepublikowane; postanowienie NSA z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 13/05, LEX nr 2217146; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 3 października 2011 r.,sygn. akt II SA/Ol 779/11, LEX nr 949700). Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.