III SAB/Gd 6/08

Dnia 9 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] w przedmiocie przeniesienia do rezerwy postanawia umorzyć postępowanie. M. Z. wniósł skargę na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] podnosząc, że sprawa dotyczy powszechnego obowiązku obrony, a w szczególności - braku wydania decyzji (orzeczenia) o przeniesieniu skarżącego do rezerwy na mocy Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 czerwca 2007 roku w sprawie przeniesienia części poborowych do rezerwy (Dz. U. z 2007 roku, Nr 121 poz.234). Wnosząc o zobowiązanie Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] do wydania w tej sprawie decyzji, skarżący podniósł, co następuje: w 2000 roku skarżący uzyskał, na swój wniosek, odroczenie zasadniczej służby wojskowej, ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej. Następnie M. Z. uzyskał odroczenie zasadniczej służby wojskowej do czasu ukończenia studiów na Uniwersytecie [...] . W lutym 2007 roku skarżący otrzymał wezwanie do WKU, uzyskał informację o obowiązku odbycia przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych i skierowaniu na to przeszkolenie. W tym samym dniu skarżący złożył wniosek o służbę zastępczą. Skarżący uważa, że został niesłusznie skierowany do odbycia przeszkolenia, albowiem nie zastosowano w odniesieniu do skarżącego przepisów § 1 ust. 1 pkt. a Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej, przyjmując, że na przeszkodzie stanął tok nauki M. Z., który początkowo kształcił się w Studium Policealnym [...] , a następnie na Uniwersytecie [...]. Jest absolwentem z roku 2006. W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego [...] wniósł o oddalenie skargi O oddalenie skargi wniósł również Wojskowy Komendant Uzupełnień [...]. Organy podniosły, między innymi, że skarga jest bezzasadna, bowiem organy wojskowe wielokrotnie udzielały skarżącemu wyczerpujących informacji w jego sprawie, czego dowodem jest obszerna i czasochłonna korespondencja ze skarżącym znajdująca się w nadesłanych aktach. W szczególności wyjaśniano skarżącemu, że w sprawie przeniesienia do rezerwy organy wojskowe nie wydają decyzji indywidualnych, lecz następuje to z mocy prawa - na podstawie przepisów art. 46 i art.93 - ustawy z dnia 21 listopada 1967 r o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 241 z 2004r., poz.2416 ze zm.). Zgodnie z treścią przytaczanych aktów prawnych przenoszenie do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej następuje z urzędu, po spełnieniu przesłanek przewidzianych przepisami prawa. Jedynym organem uprawnionym do przeniesienia poborowych do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej jest wojskowy komendant uzupełnień, który działa z urzędu, nie na wniosek poborowego i nie wydaje w tego typu sprawach decyzji indywidualnych. W końcowej części odpowiedzi na skargę Wojskowy Komendant Uzupełnień [...] informował, że z dniem 25 maja 2008 roku M. Z. przeniesiony zostanie do rezerwy. Na pytanie Sądu, w dniu 14 lipca 2008 roku Wojskowy Komendant Uzupełnień [...] poinformował, że rozkazem Wojskowy Komendant Uzupełnień nr [...] z dnia 29 maja 2008 roku M. Z. przeniesiony został do rezerwy z dniem 25 maja 2008 roku na podstawie art. 93 ust. 2a ustawy z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony RP ( Dz. U. Nr 241 z 2004r., poz. 2416 ze zm.). Zapytany przez Sąd M. Z. podtrzymał skargę informując, że Wojskowa Komenda Uzupełnień nie zwróciła się do Ministra Obrony Narodowej, by wyjaśnić wątpliwości interpretacyjne związane z przenoszeniem do rezerwy. Na rozprawie w dniu 9 października 2008 roku pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania względnie o oddalenie skargi. Wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnik uzasadniał brakiem przedmiotu postępowania, bowiem M. Z. przeniesiony został do rezerwy rozkazem Wojskowego Komendanta Uzupełnień z dnia 29 maja 2008 roku, a wniosek o oddalenie skargi argumentował jak w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu obejmuje między innymi - orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w przepisach ustawy, w tym - gdy organ zobowiązany do rozstrzygnięcia nie podejmuje decyzji (innego aktu) w terminach przewidzianych w KPA dla załatwienia spraw. Zgodnie z art. 149 wskazanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem w sprawie, którą zgodnie z przepisami KPA organ winien zakończyć wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty ( art.104 KPA), sąd może zobowiązać organ do wydania takiej decyzji w określonym terminie (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 ustawy). W sprawie niniejszej, wnosząc skargę na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] , M. Z. zarzucał, że organ ten pozostaje w bezczynności nie przenosząc skarżącego do rezerwy i domagał się zobowiązania Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] do wydania decyzji w tej sprawie. Skarga wniesiona została do Sądu w dniu 18 marca 2008 roku ( data nadania przez skarżącego przesyłki listowej do organu). W tym czasie, jak wynika z akt, M. Z. pozostawał w dyspozycji WKU [...]. Rozkazem Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] nr [...] z dn. 29.05.2008 r. skarżący przeniesiony został do rezerwy (dowód: pismo Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] z dnia 9.07.2008 r. Nr [...] - k-34 akt adm.). Tym samym w dniu rozpatrywania sprawy przez sąd, Wojskowy Komendant Uzupełnień [...] nie pozostawał już w bezczynności w sprawie przeniesienia M. Z. do rezerwy. W takim stanie sprawy postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, sąd bowiem nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania decyzji (innego aktu) w oznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji.