III SAB/Gd 6/16

WyrokWSA w Gdańsku2016-02-25

Skład orzekający: Anna Orłowska, Felicja Kajut, Bartłomiej Adamczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest zasadna, jeśli organ administracji publicznej nie podjął żadnych istotnych czynności w sprawie, a sąd administracyjny wcześniej stwierdził bezczynność tego organu?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest bezzasadna, jeśli organ administracji publicznej nie podjął żadnych istotnych czynności w sprawie, co stanowiło podstawę do stwierdzenia bezczynności organu przez sąd administracyjny w odrębnym postępowaniu. Instytucja przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy sytuacji, gdy organ podejmuje działania, ale w sposób nieefektywny, co opóźnia rozstrzygnięcie, podczas gdy bezczynność oznacza całkowite niepodejmowanie działań. W niniejszej sprawie, po wydaniu wyroku stwierdzającego bezczynność, akta sprawy zostały przekazane do sądu, co uniemożliwiło organowi dalsze działania, a tym samym nie można mu zarzucać przewlekłości.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie rozpatrzenia jej zażalenia na postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia i ksera wywiadu środowiskowego. Skarżąca wskazała na trudną sytuację finansową i zdrowotną oraz potrzebę uzyskania dokumentów w sprawach sądowych. Wcześniej złożyła skargę na bezczynność organu, która została uwzględniona przez WSA w Gdańsku wyrokiem zobowiązującym organ do rozpatrzenia zażalenia. Obecna skarga wpłynęła po wydaniu tego wyroku.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w sprawie wydania zaświadczenia oddala skargę. M. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrywaniu jej zażalenia z dnia 21 kwietnia 2015 r. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 8 kwietnia 2015 r. (nr [...]) odmawiające skarżącej wydania zaświadczenia i ksera wywiadu środowiskowego. Wskazała, że przez przewlekłość w działaniu organu odwoławczego w tej sprawie nie mogła ustosunkować się i wydano niewłaściwe decyzje. Ponadto potrzebowała ksera w sprawach sądowych. Wyjaśniła, że pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. wniosła o przyśpieszenie w rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia. Wskazała na swoją trudną sytuację finansową i zdrowotną i wniosła o stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o przyznanie odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Organ odwoławczy wyjaśnił, że skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 8 kwietnia 2015 r. (nr [...]) a sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt [...]. W dalszej kolejności skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu odwoławczego. Postępowanie w sprawie bezczynności jest prowadzone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt III SAB/Gd 54/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.:. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m.in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest zarzucane w skardze przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ odwoławczy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżącej z dnia 20 sierpnia 2015 r. (pismo w aktach sądowoadministracyjnych sprawy o sygn. akt III SAB/Gd 54/15 – k. 10) spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 267 ze zm.) dalej: "k.p.a.", wobec czego skarżąca wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że zażalenie skarżącej z dnia 21 kwietnia 2015 r. od postanowienia organu pierwszej instancji zostało złożone osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w tym samym dniu. Pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało organowi I instancji zażalenie celem ustosunkowania się do zawartych w nim zarzutów i przesłania całości akt sprawy, o ile nie zachodzą przesłanki zastosowania art. 132 k.p.a. Stanowisko organu I instancji wraz z aktami sprawy wpłynęło do Kolegium w dniu 8 maja 2015 r. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym (odpowiednio zażaleniowym) – w myśl art. 35 § 3 k.p.a. - powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W konsekwencji miesięczny termin na załatwienie przedmiotowej sprawy upłynął dla organu II instancji z dniem 8 czerwca 2015 r. Skarżąca – co Sądowi wiadome jest z urzędu - w dniu 28 września 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na braku rozpatrzenia zażalenia skarżącej od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia 8 kwietnia 2015 r. (nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016 r. (sygn. akt III SAB 54/15) zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia zażalenia M. T. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 8 kwietnia 2015 r. (nr [...]) w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także wymierzył organowi grzywnę oraz oddalił wniosek skarżącej o przyznanie jej sumy pieniężnej. Wyrok nie jest prawomocny. Skarżącej przyznano natomiast prawo pomocy przez ustanowienie adwokata (postanowienie z dnia 2 marca 2016 r.). Niniejsza skarga - dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ II instancji postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą zażaleniem na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 8 kwietnia 2015 r. - wpłynęła do Sądu wraz z odpowiedzią organu w dniu 13 stycznia 2016 r., tj. już po wydaniu powyższego wyroku. Z uwagi na to, że ustawodawca obecnie rozróżnia bezczynność organu od przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ (art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.) nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku albo została prawomocnie osądzona. Niniejsza sprawa dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, a sprawa w której zapadł wyrok dotyczyła bezczynności organu. Skarżąca nie powołała się w skardze na żadne konkretne przykłady przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy, utożsamiając "przewlekłe prowadzenie postępowania" z brakiem rozpatrzenia sprawy w terminie. To, że Sąd stwierdził bezczynność organu odwoławczego w przywołanym powyżej wyroku nie oznacza, że organ jednocześnie prowadził postępowanie przewlekle. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ odwoławczy – po wpływie zażalenia w dniu 8 maja 2015 r. - nie dokonywał żadnych czynności. W niniejszej sprawie nie ma mowy o prowadzeniu sprawy przewlekle, bowiem ta instytucja dotyczy nie podejmowania przez organ skutecznych działań, przez co nie dochodzi do wydania rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie - jak ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w przywołanym wyżej wyroku - miała miejsce bezczynność organu, czyli nie podejmowanie żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że akta administracyjne sprawy zostały przekazane do tutejszego Sądu razem ze skargą w sprawie III SAB/Gd 54/15 w dniu 22 października 2015 r. W wydanym wyroku Sąd zobowiązał organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, a obecnie zwrot akt z prawomocnym wyrokiem nie jest możliwy, bowiem toczyło się postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy (został wyznaczony pełnomocnik z urzędu). W takiej sytuacji nie można zarzucać Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przewlekłego prowadzenia postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło