III SAB/Gd 60/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wójta Gminy po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 784/10 postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 maja 2014 r. sygn. akt III SAB/Gd 60/13. Wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt III SAB/Gd 60/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. K. na bezczynność Wójta Gminy po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 784/10. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego. M. K. złożył w dniu 10 maja 2014 r. – sporządzoną osobiście - skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt III SAB/Gd 60/13. W dniu 17 maja 2014 r. (data wpływu: 21 maja 2014 r.) pełnomocnik przesłał opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjne od ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 21 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną skarżącego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej w myśl art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 maja 2014 r. Pismem z dnia 31 maja 2014 r. skarżący, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie z dnia 21 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego. W zażaleniu podnosił m.in., że nie został wykonany wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2011 r. i prosił o "przyjęcie skargi napisanej ręcznie". Domagał się rozpatrzenia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Stosując odpowiednio art. 175 § 2 p.p.s.a. (art. 175 § 3 p.p.s.a. z uwagi na charakter niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania) przyjąć należy, że przymusu adwokackiego lub radcowskiego w sporządzeniu zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej nie stosuje się, jeżeli zażalenie to sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli ww. zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, które zostało przez niego sporządzone osobiście. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby był on uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej. Sąd zwraca uwagę, że skarżący miał ustanowionego z urzędu pełnomocnika (adwokata), który sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosując odpowiednio art. 178 p.p.s.a. należy przyjąć, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec faktu osobistego sporządzenia przez skarżącego zażalenia w na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zażalenie to należy uznać za niedopuszczalne. W tych okolicznościach Sąd na mocy art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.