III SAB/Gd 61/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. D. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lutego 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie podpisem elektronicznym, nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, podanie numeru PESEL skarżącego i adresu jego zamieszkania oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały za doręczone pełnomocnikowi w dniu 25 lutego 2025 r. W piśmie z dnia 2 marca 2025 r. pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę w związku z udzieleniem skarżącemu zezwolenia na pobyt – wydaniem przez Wojewodę Pomorskiego w dniu 21 grudnia 2024 r. decyzji. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wyjaśnić przy tym należy, że oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło skutkować umorzeniem postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nie jest bowiem dopuszczalne umorzenie postępowania, które nie zostało skutecznie wszczęte. Skarga niespełniająca warunków formalnych oraz nieopłacona, której nie można nadać dalszego biegu, nie wywołuje bowiem żadnych skutków, a zatem do czasu uzupełnienia jej braków, w tym fiskalnych, sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony. Jeśli strona natomiast cofnie skargę przed uzupełnieniem jej braków formalnych, sąd nie rozpoznaje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia jej braków formalnych oraz jej opłacenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący, choć cofnął skargę, to nie wykonał uprzedniego wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych oraz uiszczenia należnego wpisu sądowego. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.