III SAB/Gd 66/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku` w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. R. i W. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 5 października 2015 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia 19 sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego i przekazania sprawy do rozpatrzenia sądowi powszechnemu i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W dniu 20 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana z Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarga na "sposób rozpoznawania spraw znak [...], [...] przez skład Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegający na akceptacji wytworzonego przez Wójta Gminy "opowiadania w sprawie" i w ten sposób utrudniania skarżącym dotarcia do zgromadzonej w sprawie dokumentacji wiarygodnej [...], aby móc dochodzić doznanej szkody ze strony Wójta Gminy oraz odpowiedzialności (materialnej i dyscyplinarnej) osób zaufania publicznego [...]". Przedmiotowa skarga datowana na dzień 23 października 2015 r. została wniesiona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 26 października 2015 r. (dowód: prezentata biura organu odwoławczego na skardze – k. 2). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2015 r. skarżący zostali wezwani do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia. W razie wskazania, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu skarżący zostali zobligowani do nadesłania pisma zawierającego oświadczenie, że przed wniesieniem skargi wzywali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu w rozumieniu art. 37 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłali pismo, w którym wskazali, że przedmiotem ich skargi jest "bezczynność nadzoru instancyjnego oraz nieprawidłowy sposób rozpoznawania odwołań skarżących od decyzji Pani Wójt Gminy". Do pisma dołączono również oświadczenia skarżących z dnia 3 grudnia 2015 r, oraz skierowane do organu odwoławczego pismo z dnia 13 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (vide: art. 52 § 2 ww. ustawy). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (vide: art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267). W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do sądu skarżący powinni byli wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący, wezwani do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa, złożyli w odpowiedzi - poza pismem precyzującym przedmiot skargi - trzy pisma. Dwa z nich – datowane na dzień 3 grudnia 2015 r. - zawierają oświadczenia, że przed wniesieniem skargi skarżący kilkakrotnie (pisemnie i ustnie) wzywali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei trzecie pismo - datowane na dzień 13 października 2015 r. - zawiera skierowane do organu odwoławczego żądanie udzielenia wyjaśnień "dlaczego organ nadzoru instancyjnego pozostaje bezczynny wobec: 1. wydania zarządzenia w stosunku do Wójta Gminy w przedmiocie dostarczenia dokumentów w postaci oryginałów, pod karą odpowiedzialności (w przypadki ich nie dostarczenia), 2. wystąpienia z żądaniem do Wójta Gminy do dostarczenia metryki sprawy, kiedy ustawodawca w art. 66a § 3 K.p.a. wyraźnie wskazuje, że "Metryka sprawy, wraz z dokumentami do których odsyła, stanowi obowiązkową część akt sprawy i jest na bieżąco aktualizowana", 3. stworzenia stanu fikcji prawnej jakoby rzeczywiście istniał spór co do przebiegu linii granicznej pomiędzy dz. Nr [...] obr. [...], a otaczającymi ją działkami i przez to próby wyłudzenia pozytywnej dla siebie decyzji". Zdaniem Sądu analiza treści powyższych pism jak i pozostałych dokumentów zawartych w aktach administracyjnych sprawy prowadzi do uznania, że w aktach tych brak jest pisma, które można potraktować jako złożone w trybie art. 37 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzedzające wniesienie skargi na bezczynność organu odwoławczego. Ze zgromadzonych w aktach dokumentów nie wynika bowiem, że skarżący przed wniesieniem skargi wezwali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie odwołania od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Należy mieć zaś na uwadze, że w realiach rozpatrywanego przypadku przedmiotem skargi na bezczynność organu odwoławczego nie może być sam sposób rozpoznawania sprawy przez organ odwoławczy. Możliwość taką wyklucza bowiem a limine regulacja art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi określająca właściwość rzeczową sądu administracyjnego w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że wniesienie skargi bez wcześniejszego wezwania organu odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa było niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i wskazaną regulację normatywną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.