III SAB/Gd 7/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w przedmiocie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego oddala skargę. M.T. w dniu 15 grudnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dotyczące rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...]. Decyzją tą organ pierwszej instancji odmówił skarżącej przyznania zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego. Skarżąca wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, tak finansowej, jak i zdrowotnej. Wniosła o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o przyznanie sumy pieniężnej. Skarżąca wezwała organ odwoławczy do usunięcia naruszenia prawa w dniu 14 maja 2015 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w sprawie dotyczącej rozpatrzenia odwołania od tej samej decyzji organu pierwszej instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r. , sygn. akt III SAB/Gd 49/15 uwzględnił już skargę skarżącej na bezczynność SKO. W tej sytuacji skarga powinna być odrzucona na podstawie art. 58 § 4 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest zarzucane w skardze przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ odwoławczy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżącej z dnia 14 maja 2015 r. spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. , wobec czego skarżąca wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że odwołanie skarżącej z dnia 31 marca 2015 r. od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 9 kwietnia 2015 r. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym – w myśl art. 35 § 3 k.p.a. - powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 9 maja 2015 r. Skarżąca – co Sądowi wiadome jest z urzędu - w dniu 20 sierpnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na braku rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r. , sygn. akt III SAB 49/15, zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania M. T.od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...] w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność SKO miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył organowi grzywnę oraz oddalił wniosek skarżącej z przyznanie jej sumy pieniężnej. Wyrok nie jest prawomocny - skarżąca złożyła od niego skargę kasacyjną w części dotyczącej wymierzenia grzywny i oddalenia wniosku o przyznanie sumy pieniężnej. Niniejsza skarga skarżącej, dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy , czyli rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...], została złożona już po wydaniu powyższego wyroku. Z uwagi na to, że ustawodawca obecnie rozróżnia bezczynność organu od przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ ( art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. , art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.) nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku albo została prawomocnie osądzona. Niniejsza sprawa dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, a sprawa , w której zapadł wyrok - dotyczyła bezczynności organu. Skarżąca nie powołała się w skardze na żadne konkretne przykłady przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy, utożsamiając "przewlekłe prowadzenie postępowania" z brakiem rozpatrzenia sprawy w terminie. To, że Sąd stwierdził bezczynność organu odwoławczego w przywołanym powyżej wyroku nie oznacza, że organ jednocześnie prowadził postępowanie przewlekle. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ odwoławczy – po wpływie odwołania w dniu 9 kwietnia 2015 r. – jedynie wystosował w dniu 15 kwietnia 2015 r. wezwanie do organu pierwszej instancji dotyczące nadesłania dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji oraz informacji o wysokości środków finansowych, którymi organ pierwszej instancji dysponuje. Tak więc nie może być w niniejszej sprawie mowy o prowadzeniu sprawy przewlekle, bowiem ta instytucja dotyczy nie podejmowania przez organ skutecznych działań , przez co nie dochodzi do wydania rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie- jak ocenił WSA w przywołanym wyżej wyroku- miała miejsce bezczynność organu, czyli nie podejmowanie żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. Należy też zwrócić uwagę na to, że akta administracyjne sprawy zostały przekazane do tutejszego Sądu razem ze skargą w sprawie III SAB/Gd 49/15 w dniu 18 września 2015 r. W wydanym wyroku Sąd zobowiązał organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, a obecnie zwrot akt z prawomocnym wyrokiem nie jest możliwy , bowiem toczyło się postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy, a obecnie została wniesiona skarga kasacyjna. Trudno w tej sytuacji zarzucać organowi odwoławczemu przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.