III SAB/Gd 74/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w S. w przedmiocie nie wydania decyzji o odmowie zakwalifikowania na kurs zawodowy współfinansowany ze środków Unii Europejskiej postanawia odrzucić skargę. B. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w S. w przedmiocie nie wydania decyzji o odmowie zakwalifikowania na kurs zawodowy współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. Skarżący wyjaśnił, że wystąpił do organu o zakwalifikowanie go na kurs zawodowy współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. O odmowie zakwalifikowania go na kurs został przez organ "jedynie poinformowany". Wobec tego wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i wyznaczył mu termin do wydania decyzji w przedmiocie zakwalifikowania bądź nie zakwalifikowania na kurs. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z akt sprawy skarżący, osadzony w Zakładzie Karnym w S., dnia 20 sierpnia 2013 r. złożył wniosek o zakwalifikowanie go na kurs zawodowy współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. W dniu 10 września 2013 r. komisja penitencjarna nie zakwalifikowała skarżącego z powodu braku miejsc, pouczając go o możliwości zaskarżenia decyzji komisji penitencjarnej w trybie art. 7 kodeksu karnego wykonawczego. Jednocześnie pouczono skarżącego o możliwości ubiegania się o skierowanie na kolejną edycję kursu. Należy wskazać, że komisja penitencjarna w przedmiotowej sprawie związana była przepisami ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. z 1997 r., nr 90, poz. 557 ze zm.). Stosownie do przepisów tej ustawy sądem właściwym do rozpoznania skargi na decyzję komisji penitencjarnej jest sąd, który wydał orzeczenie w sprawie skarżącego w pierwszej instancji (sąd karny). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji postanowienia.