III SAB/Gd 75/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Asesor WSA Adam Osik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. III SAB/Gd 75/24 UZASADNIENIE A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. z siedzibą w Słupsku w przedmiocie nieudostępnienia w terminie informacji publicznej. Skarżący zarzucił stronie przeciwnej naruszenie przepisów art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902), dalej jako "u.d.i.p." poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 8 marca 2024 r. w określonym terminie. Wniósł o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznych zgodnie z jego wnioskiem z dnia 8 marca 2024 r., nałożenie na Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w Słupsku maksymalnej ustawowej kary pieniężnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, skarżący wskazał, że wnioskiem z dnia 8 marca 2024r. zwrócił się do Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w Słupsku, która jest spółką komunalną ze 100% kapitałem właścicielskim gminy miejskiej o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dokumentacji budynku należącego do zasobów miasta , położonego przy ulicy [...]. Dnia 20 marca 2024 r. organ odpowiedział na wniosek skarżącego negatywnie, twierdząc, iż nie może udostępnić wnioskowanych kopii dokumentów z uwagi na to, że nie stanowią one w jego ocenie informacji publicznych. Organ nie udostępnił żądanej informacji, mimo że posiada przedmiotowy dokument, a zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., informację udostępnia podmiot, który jest w jej posiadaniu. Istotnym jest fakt, iż dokumentacja, o udostępnienie której wnosił skarżący jest niezbędna do złożenia wyjaśnień w postępowaniu administracyjnym wszczętym przeciwko niemu przez PGM Sp. z o.o. w Słupsku. Poprzez odmowę udostępnienia dokumentów spółka świadomie działa na szkodę skarżącego, uniemożliwiając mu podjęcie właściwej obrony, czym narusza jego dobra osobiste. Ponieważ organ nie udostępnił żądanej informacji mimo, że jest w jej posiadaniu, a także nie wydał decyzji odmownej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. pozostaje on w bezczynności. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 określa prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób wykonujących zadania publiczne. Bez znaczenia pozostaje zatem fakt, czy pismo dotyczyło bezpośrednio wnioskodawcy. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że informacją publiczną są informacje wytworzone przez władze publiczne, osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym lub Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Zgodnie z orzecznictwem sądów informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. W odpowiedzi na skargę Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. z siedzibą w Słupsku wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jej w całości oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu swego stanowiska strona przeciwna przyznała, że wnioskiem z dnia 8 marca 2024 roku skarżący zwrócił się drogą mailową z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, wskazując iż wniosek ten dotyczy pełnej dokumentacji budynku należącego do zasobów Miasta położonego przy ul. [...]. Pismem z dnia 20 marca 2024 roku organ wskazał, że w jego ocenie wniosek nie dotyczy informacji publicznej, w związku z czym brak jest podstaw do przekazania skarżącemu żądanych dokumentów. Zatem w ocenie organu żądana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem nie zaistniał stan bezczynności. W sytuacji, w której dana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy lub wniosek został skierowany w formie zbyt ogólnej nie zachodzi bezczynność organu. W doktrynie jednolicie wskazuje się, iż art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest ponadto warunek przedmiotowy, a mianowicie żądanie dotyczy informacji publicznej. Brak jednego z tych elementów oznacza zakaz załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej. Jeśli sprawa nie dotyczy rozstrzygnięcia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. to niedopuszczalne jest wydanie decyzji, a wystarczające jest pismo informacyjne. W doktrynie zgodnie wskazuje się również, że wniosek niejasny i nieokreślający zakresu żądania nie stanowi informacji publicznej. Wskazanie żądanej informacji musi być na tyle jasne, by przedmiot i zakres wniosku nie budziły wątpliwości. Jeżeli wniosek nie spełnia tego standardu i zakres żądania nie jest sprecyzowany przez wnioskodawcę w sposób pozwalający odczytać jego wolę, nie może by on traktowany jako wniosek o udostepnienie informacji publicznej. Takie stanowisko orzecznictwa było podyktowane tym, że do udzielenia informacji nie ma zastosowania kodeks postępowania administracyjnego, a co za tym idzie — nie można domagać się uzupełnienia wniosku. Wnioski sformułowane ogólnie i niejasno nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być rozpoznane, gdyż nie jest określony zakres żądania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. sądowa kontrola administracji publicznej dokonywana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium legalności. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Skarżący zwrócił się do Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w Słupsku spółki komunalnej Gminy Miejskiej o udostepnienie w trybie u.d.i.p. dokumentacji budynku położonego w S. przy ulicy [...], należącego do zasobów miasta . Pojęcie dokumentacji budynku jest pojęciem niedookreślonym. Można zaliczyć do takiej dokumentacji zarówno dokumentacje techniczną związaną z budową oraz eksploatacją budynku (naprawy, wywóz śmieci), jak i dokumenty związane z zawieranymi umowami najmu, egzekucji wobec najemców, sporów sąsiedzkich i wiele innych. Nie spełnia wymogów niezbędnych dla sprecyzowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w postaci "dokumentacji", odniesienie tego wniosku do konkretnego budynku. Nie można wykluczyć, że dokumenty dotyczące konkretnego budynku mogą znajdować się w różnych, prowadzonych przez spółkę komunalną zbiorach dokumentów. Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym sprawę nie jest możliwe udzielenie informacji publicznej, jeśli wniosek skonstruowany jest w sposób niejasny i wymagający daleko idącej interpretacji, co do rzeczywistego przedmiotu żądania. Taka interpretacja nie jest zadaniem podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji i wniosek tego rodzaju nie stanowi wniosku o informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy. To nie zbiór dokumentów określany jako "dokumentacja" stanowi informację publiczną, a mogą ją stanowić jedynie poszczególne, zawarte w niej dokumenty, przy czym muszą one spełniać przesłanki ustawowe, by zostać uznane za stanowiące informacje publiczną. Niektóre z dokumentów znajdujących się w "dokumentacji" budynku mogą mieć bowiem charakter dokumentów prywatnych (na przykład wymiana korespondencji dotycząca sporów sąsiedzkich miedzy lokatorami). Trafnie uznała zatem strona przeciwna, że sformułowanie wniosku przez wnioskodawcę wyklucza możliwość uznania, że dotyczy on informacji publicznej. W tej sytuacji, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych nie zachodziła konieczność wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej, a wystarczającym sposobem załatwienia wniosku skarżącego było udzielenie wnioskującemu pisemnej odpowiedzi, wyjaśniającej przyczyny zajęcia określonego stanowiska przez organ, czyli w konkretnych okolicznościach sprawy, odpowiedzi wyjaśniającej dlaczego żądanie "dokumentacji budynku" nie może zostać uznane za wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Takiej odpowiedzi udzielono skarżącemu niezwłocznie (12 dni od daty złożenia wniosku). W tym stanie sprawy Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a jak w sentencji wyroku.