III SAB/Gd 77/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w G. w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. L. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w G. w przedmiocie udzielania informacji. W odpowiedzi na skargę Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego działającego przy Sądzie Apelacyjnym w G. wniósł o jej odrzucenie, ponieważ w sprawie nie miały zastosowania przepisy k.p.a.. Wyjaśniono, że z przepisów zamieszczonych w Rozdziale 5 a u.s.p. wynika, że ustawodawca nie poddaje kontroli sądu administracyjnego spraw rozpoznawanych w trybie tam przewidzianym. Charakter postępowania prowadzonego przed właściwymi organami sądowymi (a więc również przed ZRD) prowadzi do wniosku, że procedura ta nie ma charakteru jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Postępowanie to ma charakter uproszczony i nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, a podjęciem niezaskarżalnej czynności materialno-technicznej. Wskazano też na treść art. 3 § 2 p.p.s.a. z którego wynika, iż kontrolą sądową sprawowaną przez sądy administracyjne objęte są prawne formy działania organów administracji publicznej, a organy sądu nie są organami administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym, gdyż należą do organów władzy sądowniczej. Zgodnie z art. 5 § 2 k.p.a. organ sądu mógłby być uznany za organ administracji publicznej (jako inny niż organ administracji publicznej organ państwowy) tylko wtedy, gdyby był powołany do załatwienia spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, jednakże takich kompetencji organom sądowym nie powierzono. Organ wyjaśnił, że z urzędu prowadził czynności wyjaśniające dotyczące czynności sędziego Sądu Okręgowego w G.. Podstawą prowadzenia tych czynności były pisma - skargi skarżącej. Organ wskazał, że L. S. nie była stroną czynności prowadzonych przez Rzecznika, ponieważ były one realizowane na podstawie art. 114 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Dalej organ podał, że pismem z dnia 13 listopada 2018 r. zawiadomił skarżącą o tym, że wykonane czynności nie dały podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do sędziego Sądu Okręgowego w G.. Ponadto dodano, że skarżąca nie była także stroną postępowania Sądu Okręgowego w G., w którym według jej skarg miało dojść do przewinień dyscyplinarnych sędziego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z analizy powyższych przepisów wynika, że skarga na tego rodzaju pismo, jakie w niniejszej sprawie wystosował organ do skarżącej, nie przysługuje, bowiem ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia skarg na pisma informacyjne. Ustawodawca wyraźnie też wskazał, że skardze podlegają wyłącznie akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Brak jest zatem możliwości zaskarżenia pisma informacyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.