III SAB/Gd 80/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.T. i K. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać wnioskodawcom prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił wniesioną przez I. i K. T. skargę stwierdzając przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Jednocześnie Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie zarzucanej organowi bezczynności. Odpis wyroku z uzasadnieniem został skarżącym doręczony w dniu 15 stycznia 2016 r. Wnioskiem datowanym na dzień 18 stycznia 2016 r. skarżący zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Na podstawie zawartego w formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów ustalono, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema córkami, utrzymując się z renty socjalnej przyznanej jednej z córek, dodatku mieszkaniowego oraz świadczeń wypłacanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G. (łącznie w kwocie 2.659,28 zł miesięcznie). Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawcy oraz ich córki nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. W tym stanie należało uznać, co następuje. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji ww. regulacji normatywnej wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy zatem wyłącznie od tego, co zostanie wykazane przez stronę. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawców co do ich sytuacji materialnej oraz zestawiając charakter i wysokość uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi, koniecznymi kosztami utrzymania czteroosobowej rodziny referendarz sądowy uznał, że wnioskodawcy wykazali w sposób dostateczny, iż w obecnych realiach nie mają możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W reasumpcji, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, przyznając wnioskodawcom prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu.