III SAB/Gd 86/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A z siedzibą w S. na bezczynność Prezydenta Miasta Słupska w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. A z siedzibą w S. ( dalej jako "skarżący", "skarżące stowarzyszenie"), w dniu 14 marca 2023 r. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Prezydenta Miasta Słupska w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez jego niezastosowanie , skutkujące nieudostępnieniem informacji publicznej lub brakiem wydania decyzji odmownej, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") , poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji publicznej w zakreślonym ustawowo terminie oraz art. 16 ust.1 w zw. z art. 13 u.d.i.p. poprzez ich niezastosowanie, co skutkowało brakiem wydania decyzji odmownej. W uzasadnieniu wskazano, że w odpowiedzi na punkt 4 wniosku z dnia 1 grudnia 2022 r. skierowanego do Prezydenta Miasta Słupska o udzielenie informacji publicznej, a dotyczącego wysokości przyznanych nagród dla pracowników urzędu z wyłączeniem jawności danych osobowych pracowników z podziałem na wydziały i stanowiska oraz uzasadnienie przyznanych nagród, uzyskano w dniu 16 stycznia 2023 r. odpowiedź, że przedmiotem wniosku nie jest informacja publiczna. Zdaniem skarżącego przedmiotem złożonego wniosku jest informacja publiczna, a organ pozostaje w bezczynności , bowiem ani nie udzielił żądanej informacji, ani nie wydał decyzji odmownej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Organ podniósł, że wniosek złożyła M. Ł., a z treści wniosku nie wynika, by osobą domagającą się udzielenia informacji było skarżące stowarzyszenie. Organ wskazał także, że swe stanowisko, zawarte w udzielonej odpowiedzi na wniosek, opiera na argumentacji prawnej przedstawionej w ramach toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania o sygn. akt K 1/21 , zainicjowanego przez I Prezes Sądu Najwyższego. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył odpisy pism, skierowanych do Trybunału Konstytucyjnego - wniosku I Prezes Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2021 r. , stanowisko Sejmu RP z dnia 16 listopada 2021 r., stanowisko Prokuratora Generalnego z dnia 30 lipca 2021 r. Jednocześnie organ wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. , z uwagi na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie o sygn. akt K 1/21. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023r., poz. 1634), zwana dalej "p.p.s.a.", obejmuje m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Na wstępie wyjaśnić należy, że Sąd nie uwzględnił wniosku organu o zawieszenie postępowania. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na który powołał się organ stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z przywołanego przepisu wynika, że zawieszenie postępowania jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem sądu. Niniejsza sprawa dotyczy bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Przepis art. 21 pkt 2 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.) stanowi, że skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Choć przepis ten jest terminem instrukcyjnym wynika z niego, że sprawy ze skarg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej powinny być rozpoznane w jak najkrótszym czasie. Zawieszenie postępowania spowodowałoby natomiast przesunięcie rozpoznania sprawy niniejszej na czas nieokreślony. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych oraz stanowi , że podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie ( art. 1 ust.1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Przepisy u.d.i.p. stanowią, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), przy czym udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Ustawodawca wskazał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności skargi wskazać należy, że w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że stan bezczynności zachodzi wówczas, gdy w terminie przewidzianym prawem organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu lub też nie podjął innej stosownej czynności. Z powyższego wynika, że przy ocenie zasadności skargi dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej konieczne jest dokonanie przez Sąd oceny sposobu postępowania organu na skutek złożonego przez stronę skarżącą wniosku o udostępnienie informacji publicznej – przez pryzmat przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W niniejszej skardze stroną skarżącą jest A. Zostało ono wymienione w skardze jako skarżący, a skarga została podpisana przez pełnomocnika - pracownika skarżącego stowarzyszenia. Choć w skardze przywołano literalnie art. 50 § 1 p.p.s.a. , z którego między innymi wynika, że skargę może wnieść organizacja społeczna w zakresie swojej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, skarżące stowarzyszenie nie przywołało w skardze żadnej argumentacji , dotyczącej swojej statutowej działalności. Podkreślić też trzeba, że skarżące stowarzyszenie nie wskazało , by brało udział w jakimkolwiek postępowaniu administracyjnym, toczącym się przed wniesieniem skargi. Zauważyć przy tym należy, że udostępnianie informacji publicznej nie odbywa się w postępowaniu administracyjnym, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, normujące takie postępowanie , mają zastosowanie w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej jedynie przy wydaniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Informację publiczną udostępnia się na wniosek, złożony przez konkretnego wnioskodawcę. Wnioskodawcę powiadamia się też pisemnie o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. Wobec wnioskodawcy wydaje się także decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej czy też decyzję o umorzeniu postępowania. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 1 grudnia 2022 r. - na którego punkt 4. , dotyczący wysokości przyznanych nagród dla pracowników urzędu z wyłączeniem jawności danych osobowych pracowników z podziałem na wydziały i stanowiska oraz uzasadnienie przyznanych nagród, powołuje się w skardze skarżący – został sporządzony przez osobę fizyczną – M. Ł.. Z treści wniosku nie wynika w żaden sposób, by wniosek ten został złożony przez osobę prawną, jaką jest A z siedzibą w S. Organ w niniejszej sprawie kierował też wszystkie pisma do osoby fizycznej – M. Ł., nie zaś do skarżącego stowarzyszenia. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy nie wynika, by skarżące stowarzyszenie w dniu 1 grudnia 2022 r. skierowało do Prezydenta Miasta Słupska jakikolwiek wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a w szczególności wniosek , zbieżny swym zakresem z punktem 4. wniosku, złożonego w dniu 1 grudnia 2022 r. przez M. Ł.. Nie wynika z nich także, by skarżące stowarzyszenie brało udział w postępowaniu administracyjnym związanym z wydaniem decyzji na skutek wniosku osoby fizycznej – M. Ł.. Podkreślić trzeba, że Sąd ocenia zasadność skargi dotyczącej bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej poprzez dokonanie kontroli reakcji organu – lub jej braku - na zgłoszony przez konkretną stronę wniosek o udostępnienie konkretnej informacji publicznej. Skoro skarżące stowarzyszenie nie składało w dniu 1 grudnia 2022 r. wniosku o udostępnienie informacji publicznej do Prezydenta Miasta Słupska, organ ten nie może – w sposób oczywisty - pozostawać w bezczynności w udostępnieniu temu podmiotowi informacji publicznej. W tym stanie rzeczy Sąd , na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.