III SAB/Gd 9/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji o nadaniu stopnia awansu zawodowego nauczyciela postanawia odrzucić skargę M. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta [...]. Pismem z dnia 5 czerwca 2006 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez oświadczenie na piśmie, czy skarżąca wniosła zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia – jeżeli tak do nadesłania odpisu zażalenia wraz z dowodem jego nadania. W dniu 19 czerwca 2006r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, w którym podała, iż nie składała zażalenia na bezczynność Prezydenta do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...], wobec czego organem wyższego stopnia w niniejszej sprawie - w myśl art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. nr 118, poz. 1112 ze zm.) jest Kurator Oświaty, jako organ sprawujący nadzór pedagogiczny w stosunku do organu prowadzącego szkołę. Wobec tego, iż skarżąca przyznała, że nie wniosła zażalenia, o którym mowa wyżej , wywiedzioną skargę uznać należy za niedopuszczalną. W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.