III SAB/Gd 9/10

6 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia umorzyć postępowanie. Z. P. pismem z dnia 14 czerwca 2010 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia w trybie art. 218 § 1 w związku z art. 217 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 2000 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1078 ze zm.) - w skrócie k.p.a. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. Organ wskazał, że skarżący po długotrwałej korespondencji z Dyrektorem Zarządu Terenów Zieleni Miejskiej i Cmentarzy Komunalnych w S. oraz Prezydentem Miasta wystąpił o wydanie zaświadczenia jako poświadczenia o dokonanej dewastacji grobu ojca, z uwzględnieniem podstawy prawnej (regulaminu cmentarza), na potrzeby postępowania sądowego. W ocenie organu nastąpiła renowacja przedmiotowego grobu przez jednego z opiekunów grobu, a nie jego dewastacja. W toku postępowania pismem z dnia 11 czerwca 2010 r. skarżący wystąpił do organu o wydanie zaświadczenia w trybie przewidzianym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Wniosek ten został rozpatrzony i załatwiony poprzez wydanie postanowienia Prezydenta Miasta z dnia 8 lipca 2010 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie skarżący domagał się wydania przez organ stosownego zaświadczenia. Po wniesieniu skargi do Sądu, organ pierwszej instancji wydał postanowienie odmawiające wydania takiego zaświadczenia. Należało więc uznać, że od daty wydania tego rozstrzygnięcia organ nie pozostawał w bezczynności o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W związku z rozbieżnością w orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 (publ. ONSAiWSA 2009/04/63), zgodnie z którą przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że takim przypadku można mówić o bezprzedmiotowości postępowania, a nie o bezzasadności skargi. Sąd całkowicie podziela argumentację prawną, która legła u podstaw wydania tej uchwały. Na marginesie Sąd zauważa, że pisma skarżącego są bardzo chaotyczne, w dużej mierze niezrozumiałe i świadczą o trudnościach w precyzowaniu roszczeń, zarzutów i twierdzeń. Jeżeli chodzi o merytoryczne rozpoznanie sprawy zaświadczenia – jak słusznie zauważył organ – powinno odbyć się w przewidzianym prawem trybie. Zgodnie z art. 219 k.p.a. na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia służy zażalenie. Następnie stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie.